Abdullah Ibrahim Trio

8.11.2006 Warszawa – Sala Kongresowa

//Abdullah Ibrahim Trio

Skład zespołu

Abdullah Ibrahim – piano
Belden Bullock – double bass
George Gray – drums

Trudno o muzyka bardziej wrażliwego na brzmienie instrumentów niż on. Pianista delikatnie muskał klawisze, zmuszając publiczność do kontemplowania muzyki w absolutnej ciszy. Blisko dwugodzinny koncert minął jak chwila i nasycił słuchaczy jazzem najwyższego gatunku.
RZECZPOSPOLITA, Marek Dusza

Galeria z koncertu


Abdullah Ibrahim Trio

Era Jazzu wielokrotnie zapraszała charyzmatycznych i niekomercyjnych artystów, którzy także koncertami w Polsce potwierdzali swą wielką klasę kreując wielkie wydarzenia artystyczne. Teraz zaproszenie przyjął wybitny i legendarny pianista Abdullah Ibrahim (’72) – artysta, którego pozycja na jazzowym rynku jest znamienita i bezsporna.

„Postać wybitnego pianisty Abdullaha Ibrahima (znanego także jako Dollar Brand) jest w tym kontekście szczególna – rekomenduje artystę Dionizy Piątkowski, dyrektor Ery Jazzu – oto bowiem przybywa muzyk utożsamiany nie tylko z estetyką jazzu, ale także jako pionier afro-jazzowej tradycji. To sam Duke Ellington, zauroczony w latach sześćdziesiątych wirtuozerią pianisty, zaproponował mu udział we wspólnych koncertach. Z czasem A.Ibrahim wprowadził do swojego rozległego repertuaru także wielkie standardy Ellingtona, a album „Ode To Duke Ellington ” stał się jednym z najbardziej znaczących nagrań dzisiejszego jazzu. Ale do historii tej muzyki przechodzi A. Ibrahim głównie jako piewca wielkiej afrykańskiej tradycji tak subtelnie wplecionej w jego jazzową wirtuozerię jego pianistyki. Artysta, który urodził się i wychował w Południowej Afryce, jest doskonałym piewcą i mentorem „african-roots” we współczesnej muzyce. Nie stroniąc od odważnych i nowoczesnych form potrafi swo-imi balladami nadać każdemu nagraniu i koncertowi walor wielkiego, artystycznego doznania. Nie bez powodu o recitale artysty i jego Trio zabiegają najważniejsze sale koncertowe świata, a sam pianista jest zawsze wielką gwiazda największych festiwali jazzowych.”

Jako Dollar Brand, karierę zawodową zaczynał w połowie lat pięćdziesiątych, wykonując głownie muzykę popularną. Pod koniec dekady założył – już koncentrujący się na jazzie – zespół, w którym grał trębaczh Hugh Masakela. Swoją aktywnością polityczną (na początku lat sześćdziesiątych) naraził się władzy i emigrował do Europie (akompaniując wokalistce Sathimie Bea Benjamin, którą następnie poślubił). W czasie pobytu w Szwajcarii (1963 r.) zwrócił na siebie uwagę Duke’a Elling-tona, który pomógł mu zorganizować sesję nagraniową oraz zarekomendował koncerty w Stanach. Dolar Brand osiedlił się w Nowym Jorku, aby grać wkrótce z czołowymi przedstawicielami awan-gardowego jazzu ( jak np. Elvin Jones, John Coltrane, Gato Barbieri, Don Cherry, Ornette Coleman). Nie zerwał ze swymi fascynacjami politycznymi i religijnymi: pod koniec lat sześćdziesią-tych przeszedł na islam, przyjął też nowe imię i nazwisko Abdullah Ibrahim, pod którym odtąd występuje. Wyrok zakazu działalności wydany w Afryce na Afrykański Kongres Narodowy utrudnił kontakty A.Ibrahima z krajem rodzinnym, powracał jednak okazjonalnie do Afryki Południowej, aby dokonywać nagrań i koncertować. Artysta nie zważając na wygnanie z ojczyzny i oderwanie od korzeni, nie zaprzestawał badań nad muzyką afrykańską, pracował też nad sposobami wtopienia jej we współczesny amerykański jazz. Eksperymenty te sprawiły, że jego liczne występy i nagrania są nacechowane niezwykłą indywidualnością. Na początku lat osiemdziesiątych Ibrahim poszerzył swe muzyczne horyzonty, komponując m.in.operę „Kalahari Liberation” , która – wystawiana w całej Europie – zdobyła wielkie uznanie i popularność.

„Tak na dobra sprawę – kontynuuje D.Piątkowski – pianistyka Abdullaha Ibrahima jest nieporównywalna i na swój sposób jedyna: od zaśpiewów ellingtonowskich” po frazy czerpane wprost z Arta Tatuma, subtelności akordów Keith Jarreta, ludyczność Oscara Petersona i swing Errola Garnera. Każda płyta A. Ibrahima jest inna, ale nigdy nie jest pozbawiona eksperymentalnej afrykańskiej rytmiki. Każdy koncert jest wielką subtelna suitą, w której jest miejsca na melodyjne tematy, piękną improwizacje i wspaniały jazzowy feeling. Grę Ibrahima – pianisty, ale także wiolonczelisty, flecisty i saksofonisty sopranowego cechuje niezwykły rytmiczny wigor, intrygujące skrzyżowanie jazzowego bopu z muzyką jego ojczystego karju oraz ellingtonowskich i monkowskich nastojów. Ibrahim-kompozytor przekonująco i z niezwykłym talentem połączył muzykę dwóch kultur, co w efekcie stworzyło niepowtarzalny, własny styl”.

Dionizy Piątkowski

Wybrana dyskografia

Jazz Epistles: Verse I (1960), Duke Ellington Presents The Dollar Brand Trio (1963), Anatomy Of A South African Village (1965), ‚Round Midnight At The Montmartre (1965), Reflections (1965), The Dream ( 1965), Hamba Khale (1968; z Gato Barbierim), This Is Dollar Brand (1973), African Piano (1973), Sangoma (1973), African Portraits ( 1973),Memories (1973),Ode To Duke Ellington ( 1973), African Sketchbook (1974), African Space Program (1974), Good News From Africa (1974; z Johnnym Dyanim), Ancient Africa (1974), The Children Of Africa (1976), Africa Herbs (1976), Blues For A Hip King (1976), Black Lightning (1976), The Journey (1978), Anthem For The New Nations (1978), Duet (1978;z Archiem Sheppem), Streams Of Consciousness (1978; z Maxem Roachem), Soweto (1978), Africa – Tears And Laughter (1979), Echoes From Africa (1980; z J.Dyanim), Memories (1980), African Market Place (1980), At Montreux ( 1980), Matsidiso (1981), South Africa Sunshine (1982), Duke’s Memories (1982), African Dawn ( 1982), Mannenberg – Is Where It’s Happening (1983), Zimbabwe (1983), The Mountain ( 1983), South Africa (1983),Autobiography (1983), Ekaya (1984), Live At Sweet Basil (Blackhawk 1984), Water From An Ancient Well ( 1986), Mindiff (1988), African River (1989), Mantra Mode (1991), Desert Flowers ( 1993), Fats, Duke & Monk ( 1993), S’En Fout La Mort (1993), Knysna Blue ( 1994),Yarona (1995), Cape Town Flowers (1997), Cape Town Revisited (1997),African Suite (1997), African Symphony (1998), Voice of Africa (1998),African Sun (1998),Made In South Africa Township One More Time (1998), Ekapa Lodumo (2000), Reflections (2001), African Piano (2001),African Magic (2002),African Symphony (2002),A Celebration (2004)

2015-08-06T14:10:09+00:00