Fred Hersch –Sunday Night at  the Vanguard – Palmetto Records

///Fred Hersch –Sunday Night at  the Vanguard – Palmetto Records
  • View Larger Image
  • Warning: error_log() has been disabled for security reasons in /www/erajazzu/wp/wp-content/themes/Avada/includes/deprecated.php on line 258 Warning: error_log() has been disabled for security reasons in /www/erajazzu/wp/wp-content/themes/Avada/includes/deprecated.php on line 258 Warning: error_log() has been disabled for security reasons in /www/erajazzu/wp/wp-content/themes/Avada/includes/deprecated.php on line 258 Warning: error_log() has been disabled for security reasons in /www/erajazzu/wp/wp-content/themes/Avada/includes/deprecated.php on line 258

Fred Hersch –Sunday Night at  the Vanguard – Palmetto Records

Fred Hersch – amerykański pianista i kompozytor wychowany w rodzinie o sporych tradycjach muzycznych: dziadek grał na skrzypcach  i założył Charleston West Virginia Symphony Orchestra,  babcia grała na organach w synagodze.  Od najmłodszych lat grał na pianinie ale także ,  by zawodowo ugruntować swoją pozycję pianisty-wirtuoza, studiował w Grinnell College (1973),   University of Cincinatti Conservatory (1974)  oraz w New England Conservatory  (w latach 1975-77). Pobierał także prywatne lekcje w Nowym Jorku u słynnej Sophi Rosoff.  Nic nie zapowiadało jednak, że pianista podejmie karierę jazzmana,  skoro czynił przygotowania do kariery wirtuoza muzyki klasycznej. Jakby na przekór sobie,  rodzinie i chęci grania czegoś innego pojawiał się w klubowych zespołach rodzinnego Cincinatti ( głównie w latach 1973-74) ,  by już niebawem swingować w orkiestrze  Woody’ego Hermana (1977),  kwartecie i big bandzie Sama Jonesa (1978-82),  zespołach Arta Farmera (1978-84),  awangardowych grupach  Billy’ego Harpera (1979). Zdobywając coraz to większe uznanie,  także coraz mocniej oddalał się od filharmonii oraz orkiestry symfonicznej. Do swoich kolejnych zespołów pozyskiwał go  Joe Henderson (od 1979 do 1989 roku) ,  Jane Ira Bloom (od 1984),  Stan Getz  (1986),  Eddie Daniels (1986-90),  Toots Thielemans ( od 1986),  grywał w słynnej Liberation Music Orchestra– Charliego Hadena (1987) oraz zespołach legendarnego  Jamesa Moody’ego (1990).  Doskonale przygotowany muzycznie wspaniale odnajdywał się w muzyce Vienna Art Orchestra  (1992) a zwłaszcza prezentując solowe,  jazzowe recitale.  Doskonale dokumentują jazzową karierę pianisty jego albumy :  “ Horizons “ ( z 1989roku),  “Let Yourself Go”, “ Forward Motion “, “ Evanssence: Tribute To Bill Evans”,   “Point In Time” – zrealizowany w  1992 roku z Dave’m Douglasem, “ Plays Coltrane, Davies”, “ Dancing In Dark “, “Fred Hersch Plays Rodgers & Hammerstein”), “ Passion Flower: The Music Of Billy Strayhorn”,  “Red Square Blue Angel”, “ Thelonius :Fred Hersch Plays Monk “, koncertowy Fred Hersch At Maybeck “.

Sztandarowym dla muzyki Freda Herscha stało się autorskie trio  (z Michaelem Formankiem i Jeffem Hirshfieldem – prowadzone przez niemal całą dekadę, czy z udziałem m.in. Drew Gressa,  Toma Rainey’a). Album  “Sunday Night at  the Vanguard” został zarejestrowany w słynnym nowojorskim klubie Village Vanguard 27 marca 2016 roku z kontrabasistą Johnem Hébertem i perkusistą Erikiem McPhersonem  i jest wyśmienitym przykładem wspaniałej gry standardowego trio, elokwencji improwizacyjnej i  (specyficznej dla Freda Herscha) jazzowej romantyki.

Dionizy Piątkowski
2017-07-31T23:24:34+00:00