Ahmad Jamal – jeden z najznamienitszych pianistów jazzu był moim gościem na swoim pierwszym koncercie w Polsce. Gala festiwalowa w poznańskiej Auli UAM (19.05.1998) prezentowała duet Charlie Haden & Kenny Barron oraz Ahmad Jamal Trio (z kontrabasistą Jamesem Cammack’em i perkusistą Idrisem Muhammedem oraz gościnnie Othello Molineaux – steel drums).To był mój ostatni Poznań Jazz Fair, jesienią wystartowała Era Jazzu.
Ahmad Jamal (2.07.1930 – 16.04.2023) – to jeden z najznamienitszych amerykańskich pianistów. Znaczny wpływ na młodego muzyka wywarli nauczyciele Mary Caldwell Dawson oraz James Miller oraz trębacz George Hudson (który zaprosił Jamala, w końcu lat 40–tych, do swojej orkiestry). Pierwszy autorski zespół The Three Strings pianista założył w 1951 roku i pozostał wierny takiej koncepcji swojej muzyki przez następne dekady. Jamal nagrał ze swym trio wiele wybitnych płyt, z których najważniejszą okazała się „Ahmad Jamal At The Pershing”. Teraz producent Zev Feldman w swojej oficynie Resonance Records przedstawia nieznane dotąd nagrania najwybitniejszych twórców jazzu (od unikalnych sesji Billa Evansa po zestaw archiwalnych koncertów Yusefa Lateefa, Mala Waldrona i Joe Hendersona). W zestawie „At The Jazz Showcase: Live in Chicago” zawarto nagrania w legendarnym chicagowskim klubie Jazz Showcase – Joe Segala. Prezentowane w Resonance Records albumy (zarówno kolekcjonerskie edycje winylowe LP, jak i edycje CD wraz ze streamingiem) są pierwszymi z zapowiadanej przez Zev Feldmana serii albumów z archiwów Joe Segala.
W programie „The Jazz Showcase: Live in Chicago” rejestrującym klubowe koncerty 20-21 marca 1978 roku, legendarny pianista Ahmad Jamal występuje po raz pierwszy z nowym trio ( z basistą Johnem Heardem i perkusistą Frankiem Gantem). Muzyka z tych koncertów jest częścią obszernego archiwum właściciela i założyciela Jazz Showcase, Joe Segala zawierającego nagrania legendarnych artystów, którzy wystąpili w tym chicagowskim klubie. Zev Feldman po raz pierwszy dowiedział się o archiwach, gdy poznał Joe Segala w 2011 roku. Teraz za zgodą syna Joe, Wayne’a, przegląda ogromną skarbnicę materiałów, która obejmuje około 8000-10 000 taśm. „Joe był jednym z najbardziej zagorzałych fanów jazzu, jakich kiedykolwiek spotkałem, i przez dekady przywoził do Chicago to, co najlepsze, na Jazz Showcase i w innych miejscach w całym mieście” – wspomina Zev Feldman. Nagrania z marca 1976 roku z piwnicy The Happy Medium przy Rush Street reprezentują muzyczny powrót do miasta, w którym Ahmad Jamal mieszkał w latach 1947–1962. „Mój ojciec żywił ogromny szacunek do Joe Segala i jego legendarnego Jazz Showcase – wspomina Sumayah, córka pianisty. To niesamowite, że w osobistych archiwach JoeSegala odkryto tak bogatą kolekcję niepublikowanych wcześniej nagrań z występów mojego ojca. Muzyczne dziedzictwo mojego ojca zostało ukształtowane w Chicago, a te archiwalne nagrania odzwierciedlają ostry, błyskotliwy głos muzyczny, który szlifowano w miejscach takich jak Jazz Showcase”.
Muzyka z tych pamiętnych koncertów odzwierciedla ewolucję od tria Ahmada Jamala z perkusistą Vernelem Fournierem i basistą Israelem Crosbym ( zanim pianista przeniósł się z Chicago do Nowego Jorku w 1962 roku), do wspaniałej triady, którą Ahmad Jamal prowadził na Jazz Showcase z perkusistą Frankiem Gantem i pochodzącym z Pittsburgha basistą Johnem Heardem. Frank Gant był cenionym muzykiem towarzyszącym Donaldowi Byrdowi, Milesowi Davisowi i Billie Holiday, a John Heard współpracował z Oscarem Petersonem, Pharoahem Sandersem i Count’em Basiem. Podbudowany tym dynamicznym duetem, Ahmad Jamal gra z opatentowanym wykorzystaniem synkopowanej przestrzeni, która miała wpływ na wszystkich, w tym na Milesa Davisa, jego techniką na poziomie Arta Tatuma i klawiszowymi ozdobnikami w stylistyce Errola Garnera, a także pomysłowymi aranżacjami, połączonymi z syntezą gry McCoya Tynera i misternych barw inspirowanych wykorzystaniem przez Jamala elektrycznych instrumentów klawiszowych. Standardy i popularne utwory, od „Theme from M*A*S*H” i „A Time for Love” Johnny’ego Mandela oraz „Wave” – bossa novy Antonio Carlosa Jobima po synkopy w „Have You Met Miss Jones?”, znakomitą interpretację „Dolphin Dance” Herbie’go Hancocka oraz dwa pełne ekspresji i wirtuozerii solowe wykonania „A Nightingale Sang in Berkeley Square” i „Prelude to a Kiss” Duke’a Ellingtona.
To doskonała kontynuacja uznanego przez krytyków słynnego albumu Ahmada Jamala „Emerald City Nights: Live at the Penthouse” (również wyprodukowanego przez Zev Feldmana) oraz –obejmującej siedem dekad – dyskografii Jamala: od „Chamber Music of the New Jazz” i „The Awakening” po arcydzieło z 1958 roku „But Not for Me: Ahmad Jamal Live at the Pershing” z jego przebojowym singlem „Poinciana”. Przez dekady kariery Ahmad Jamal znany był z interpretowania dzieł innych kompozytorów, jak sam to określał, „poza ich najśmielszymi marzeniami”. Zmieniło się to po jego przeprowadzce do Nowego Jorku, kiedy zaczął wykonywać oryginalny materiał, w tym słynne, prawie 15-minutowe dzieło „Ahmad’s Song”, znakomity „Handicapper” oraz jego afrocentryczną kompozycję „Swahililand”, (samplowaną dekady później przez producenta hip-hopowego JDillę w utworze „Stakes is High” formacji De La Soul). Album „At The Jazz Showcase” współprodukował także Joe Alterman – pianista jazzowyo z Atlanty i badacza twórczości Ahmada Jamala. „Jednym z powodów, dla których wybrałem Joe Altermana do współpracy przy tym projekcie, jest to, że znał Jamala bardzo dobrze i czułem, że ważne jest, aby ktoś mu bliski towarzyszył nam w tej podróży” – wspomina Zev Feldman. Wystarczy posłuchać tej muzyki, a przeniesiesz się w czasie”.
