Słynna The Anthony Paule Soul Orchestra uwielbiana jest nie tylko za znakomite, autorskie albumy, nienagannie i przebojowo łączenia bluesa, soulu i szeroko rozumianej muzyki lat 60-tych i 70-tych, ale także z brzmienia, które buduje sztuką wokalną zapraszanych śpiewaków. Tak jest nie tylko gdy nagrywa i koncertuje z legendarnym Wee Willie Walkerem, ale także z projektami, jakie orkiestra zrealizowała z kultowym wokalistą Frankem Bey’em.
Amerykański wokalista bluesa Frank Bey (17.01.1946 -7.06.2020) był jednym z najlepszych wykonawców, którzy doskonale odnajdywał się podczas estradowych koncertów. Nawet w miesiącach poprzedzających jego śmierć, schorowany śpiewał i dyrygował zespołem na siedząco, wywołując dreszcze i gęsią skórkę. Urodzony i wychowany w Millen w stanie Georgia, był siódmym z dwanaściorga dzieci piosenkarki gospel Maggie Jordan. Swoją karierę wokalną rozpoczął jako dziecko w chórze gospel. Wraz z bratem i dwoma kuzynami założyli zespół The Rising Sons, który koncertował na całym południu USA. Śpiewał również z matką na lokalnych koncertach, gdzie miał okazję występować przed takimi gwiazdami, jak Five Blind Boys of Alabama czy Soul Stirrers. Jako nastolatek opuścił rodzinny dom i przeprowadził się do Filadelfii, gdzie pracował jako kierowca Gene’a Lawsona, pracownika Otisa Reddinga. Legendarny bluesman czasami jeździł na tylnym siedzeniu jego ciężarówki podczas podróży między koncertami. Gdy zespół wprowadzający spóźniał się na koncert, Frank Bey pojawiał się na estradzie. Na początku lat 70-tych dołączył do Moorish Vanguard, z którym koncertował w południowych stanach kraju. W 1976 roku Frank Bey przygotował własny utwór „The Sunset of Your Love” i przedstawił w wytwórni Country Eastern Music. James Brown opublikował, bez zgody autora i wytwórni, co wywołało ogromny skandal: James Brownowi przyznał się do jego kradzieży, ale stres wywołany twardymi zasadami show-businessu i prawnymi problemami spowodował, że Frank Bey na kilkanaście lat porzucił branżę muzyczną i prowadził własne firmy w branży budowlanej i restauracyjnej.
Dopiero w 1996 roku Frank Bey powrócił do śpiewania a w 1998 roku zaprezentował debiutancki album „Steppin’ Out”. Potem pojawiły się kolejne, doskonale przyjmowane nagrania: w 2007 roku wydał „Blues in the Pocket”, w latach 2013-2015 „You Don’t Know Nothing”, „Soul for Your Blues” oraz „Not Goin’ Away”. W lipcu 2018 roku Frank Bey podpisał kontrakt z wytwórnią Nola Blue Records, która wydała jego album „Back In Business”, a w styczniu 2020 roku „All My Dues Are Paid”, który został nominowany do nagrody Grammy w kategorii „Najlepszy album tradycyjnego bluesa”. Ostatni, autorski album charyzmatycznego wokalisty to „Peace” – kompilacyjny zestaw upamiętniający niezwykłą karierę śpiewaka. W obejmującej kilkanaście albumów dyskografii wokalisty szczególnie ważne są także te, które zrealizował jako gość uznanych zespołów i artystów. Ważną pozycję zajmują album „Not Goin’ Away” oraz „You Don’t Know Nothing” zrealizowane z orkiestrami Anthony’ego Paule.
Założona w San Francisco w 2007 roku przez gitarzystę i autora tekstów Anthony’ego Paule’a The Anthony Paule Soul Orchestra jest dzisiaj jedną z najważniejszych formacji Zachodniego Wybrzeża; z licznymi nominacjami i laurami oraz szerokim uznaniem jako muzyczna potęga, napędzana instrumentami dętymi oraz inspirowana autentycznymi nagraniami soul i bluesa z lat 60-tych i 70-tych. Powstała przypadkowo: do Anthony’ego Paule’a zadzwonił Noel Hayes z prośbą o zespół towarzyszący dla filadelfijskiego wokalisty soul i bluesa, Franka Bey’a, który miał przyjechać do San Francisco, aby wystąpić w słynnym klubie Biscuits and Blues. Tak banalnie zaczęła się historia Soul Orchestra, której ukoronowaniem są prawie dwie dekady na estradzie, siedem autorskich albumów, dziewiętnaście nominacji do Blues Music Award, dziesiątki podróży po Europie i koncerty w prestiżowych salach i estradach. Ale to także klamra spinająca blisko dwie dekady współpracy orkiestry z legendarnym Frank’em Bey’em.
