Polska Muzyka XX wieku na obój i fortepian” zawiera zbiór utworów na obój i fortepian skomponowanych w ciągu pierwszej powojennej dekady przez polskich kompozytorów. Ich twórczość wpisuje się w nurt neoklasycyzmu, ale też poszukiwań brzmieniowych i powrotów do estetyki neoromantycznej. Łączy je przejrzystość formy, oszczędność środków wyrazowych oraz częste inspiracje folklorem. Fortepian w większości utworów jest postawiony na równi z obojem, prowadząc z nim błyskotliwy dialog.  Mimo podobieństw, każda z kompozycji posiada swój indywidualny rys: u  Stefana Kisielewskiego jest to dominacja rytmu i groteskowy charakter, u Witolda  Szalonka i  Adama Świerzyńskiego (którego „Fantazja kaszubska” ma na płycie swoją światową premierę fonograficzną) przeważa element barwowy i ludowe inspiracje. Natomiast u Grażyny Bacewicz i Antoniego Szałowskiego folklor wpisany jest w klasyczną formę sonatową, w której pojawiają się zarówno motywy liryczne, jak i rytmy tańców narodowych. Wszystko razem ukazuje wielowymiarowy charakter dwudziestowiecznej polskiej twórczości na obój i fortepian, bogactwo brzmienia oraz możliwości techniczne i wyrazowe obu instrumentów perfekcyjnie opanowanych przez Justynę Stanek (obój) i pianistkę Monikę Kruk.

Dionizy Piątkowski