Meshell Ndegeocello – multiinstrumentalistka, autorka piosenek, wokalistka, producentka i artystka koncepcyjna od lat należy do najbardziej wyrazistych postaci współczesnej muzyki. Dwa pierwsze albumy Ndegeocello nagrane dla Blue Note Records („The Omnichord Real Book” oraz „No More Water: The Gospel Of James Baldwin”) potwierdzały jej pozycję jako jednej z najbardziej wyjątkowych artystek współczesnej muzyki. Przyniosły jej także dwie pierwsze w karierze Grammy Awards oraz zatarły granice między gatunkami muzycznymi i umocniły twórczą wspólnotę artystów działających wraz wybitną artystką.
„Synonym to jeden z najbardziej ambitnych projektów w jej dyskografii – album, na którym imponujące grono gości na nowo interpretuje i przekształca starannie wybraną kolekcję klasycznych utworów. Na „Synonym” otacza się plejadą wybitnych artystów wśród których znaleźli się: Cynthia Erivo, Cat Power, Chaka Khan, Brandi Carlile, Bill Callahan, Chris Thile, Nick Hakim, Robert Glasper, Madison Cunningham, Lizz Wright, Emily King, Ink, Lianne La Havas, Moses Sumney, Destin Conrad, Anohni, Willow, Evann McIntosh, oraz Laura Lee (z formacji Khruangbin). To także ponowne spotkanie z producentem Davidem Gamsonem, który współtworzył dwa pierwsze klasyczne albumy Ndegeocello („Plantation Lullabies” z 1993 roku i „Peace Beyond Passion” z 1996). Przy „Synonym” pełnił rolę współproducenta razem z Ndegeocello i Abe’em Roundsem. Trzon brzmienia albumu tworzy także rotacyjny skład wybitnych instrumentalistów, z których wielu od lat współpracuje z artystką. Wśród nich są perkusiści Abe Rounds i Deantoni Parks, gitarzysta Chris Bruce, klawiszowcy Jake Sherman, Jebin Bruni i Larry Goldings, saksofoniści Josh Johnson i Levon Henry, flecistka Elena Pinderhughes, banjista Béla Fleck oraz wielu innych.
Program albumu obejmuje utwory z wielu dekad i gatunków: od folkowych piosenek lat 60-tych, soulu, country i popu lat 70-tych, przez R&B i electro-boogie lat 80-tych., po alternatywny rock początku lat 90-tych i hip-hop z ostatnich dekad. „Ten projekt opowiada o klasycznych piosenkach, które są znane i kochane” – mówi Meshell Ndegeocello. To utwory o różnorodnym charakterze, reprezentujące wiele gatunków i świadomie dobranych muzycznych pulsów. Ale ten album jest także o radości, tożsamości, indywidualnej reprezentacji i uniwersalnym ludzkim doświadczeniu. Ten projekt jest wyrazem queerowej wolności jako synonimu wszelkich form wyzwolenia. Społeczność queer przyjęła mnie, kiedy inni tego nie zrobili. Przez długi czas wydawało mi się, że jest bardzo odległa od innych społeczności, do których należę, ale dziś widzę, jak bardzo wszystko się ze sobą łączy. Ponownie wróciłam do nauk moich mistrzów: Audre Lorde przypominała, że nie istnieje walka dotycząca tylko jednej sprawy. Podobnie te aranżacje są synonimami swoich oryginałów – brzmią inaczej, ale znaczą to samo”. „Synonym” ukazuje miłość do muzyki, która wykracza daleko poza granice gatunków. Artystka przyznaje , że znajduje się dziś na etapie kariery, na którym jej albumy nie muszą już koncentrować się wyłącznie na niej samej jako głównej bohaterce. „Chcę tworzyć więcej muzyki kolektywnej. Na tym albumie chciałam pokazać się przede wszystkim jako producentka. Uwielbiam być częścią Blue Note Records, bo dzięki temu wciąż mogę przede wszystkim być muzykiem”. Pytana o znaczenie intrygującego tytułu albumu, Ndegeocello najpierw żartuje, że słowo „po prostu dobrze brzmi”, po czym wyjaśnia jego właściwe znaczenie: synonim to słowo lub wyrażenie oznaczające to samo co inne słowo w tym samym języku. „Tacy właśnie jesteśmy jako ludzie” – wyjaśnia artystka. „Niezależnie od naszych różnic, wszyscy głęboko w środku pragniemy tego samego: zdrowego jedzenia i bezpiecznego miejsca do życia. Różnimy się od siebie, ale u podstaw ludzkiej natury jesteśmy tacy sami”. Istotnym elementem „Synonym” jest fakt, że wszystkie utwory wykonywane są w duetach przez osoby identyfikujące się z tą samą płcią. „Albo znajdujące się gdzieś na tym samym kontinuum odczuwania” – doprecyzowuje Meshell Ndegeocello, podkreślając, że ekspresja płci jest często płynna. „Mam nadzieję, że najbardziej będzie słychać to, jak dobrze wszyscy są do siebie dopasowani muzycznie i jak się wzajemnie uzupełniają. Nie chcę jednak niczego definiować, bo właśnie brak definicji daje mi największe poczucie wolności”.












