Przez ponad cztery dekady Vaneese Thomas budowała karierę, która łączy tradycję soulu z Memphis, współczesnego bluesa, gospel i klasycznego R&B. Córka legendarnego artysty Rufusa Thomasa i siostra Carli Thomas, wypracowała sobie niepowtarzalną tożsamość muzyczną: zyskała uznanie nie tylko jako artystka nagrywająca, ale także jako wielokrotnie nagradzana autorka tekstów, producentka, aranżerka i jedna z najbardziej rozchwytywanych wokalistek. Jej głos był słyszany u boku takich artystów jak Stevie Wonder i Sting, Eric Clapton, Michael Jackson, Celine Dion, Joe Cocker, Bruce Springsteen i Dr. John. Jednak jej własne nagrania pozostają głęboko osobistymi wypowiedziami, zakorzenionymi w szczerości i emocjonalnej prawdzie. Nominowana do Multi Blues Music Awards prezentuje swoją najbardziej intymną kolekcję: album „Window To My Soul” będący w równym stopniu spowiedź soulową, świadectwem bluesa i mądrością artystki, odzwierciedla całe jej życie i karierę.
Urodzona w Memphis w stanie Tennessee, Vaneese Thomas jest córką Rufusa Thomasa, którego legendarna kariera jako muzyka i artysty rozpoczęła się w wodewilu i trwała ponad pół wieku. Jej starszym rodzeństwem jest Carla Thomas oraz klawiszowiec Marvell Thomas. Vaneese doskonale odnalazła się w rodzinnym, artystycznym dziedzictwie budując swoją artystyczną wrażliwość tradycją Memphis, soulu i R&B, gospel, bluesa i jazzu. Doskonale wykorzystując atuty pochodzenia, rodzinną tradycję muzyczną oraz niekwestionowany talent stała się rozchwytywaną wokalistką : zarówno w swoich solowych projektach, jak i współpracując z wybitnymi artystami. Jej nagrania przygotowywał renomowany producent Philem Ramone, śpiewała z plejadą znakomitych artystów, takich jak Luciano Pavarotti, Sting, Stevie Wonder, Michael Jackson, Celine Dion, Eric Clapton i wieloma innymi. Kariera wokalna Vaneese Thomas zaprowadziła ją na koncerty i festiwale na całym świecie: śpiewała z Baltimore Symphonie Orchestra, Colorado Symphonie, w cyklu koncertów Pavarotti & Friends w Modenie, Montreux Jazz Festival oraz w trasie koncertowej The Michael Jackson & Friends. Oprócz koncertów i nagrań Vaneese Thomas śpiewała na wielu ścieżkach dźwiękowych do filmów („Anastasia”, „Mighty Aphrodite” , „The First Wives Club”), występowała w popularnych programach telewizyjnych („The Late Show” z Davidem Lettermanem, „Late Night” z Conan O’Brien oraz „NBC Today”). Vaneese Thomas jest także utalentowaną kompozytorką, a jej kompozycje w swoim repertuarze mają m.in. Patti Austin, Freddie Jackson, Bob James, Larry Coryell, Melba Moore i Diana Ross (z przebojem „One Shining Moment”). Była sześciokrotnie nominowana do Blues Music Award (w kategorii Soul Blues Female Artist) , a jej album „ Blues For My Father” zdobył dwie nominacje do BMA ( w kategorii Best Soul Blues Album i Best New Artist Debiut). Od 2014 roku Vaneese Thomas wydała pięć albumów poświęconych jej ojcu i muzyce, w której się urodziła (“ Blues For My Father”, “The Long Journey Home”, “Down Yonder”, “Fight The Good Fight” oraz “Stories In Blue”). Oprócz koncertów i nagrań, Vaneese Thomas intensywnie pracowała w filmie i telewizji: w serialu PBS „Shining Time Station” w filmie Disneya „Herkules”, występowała jako gość specjalny na koncertach Black Opry. Artystka założyła Swarthmore College Gospel Choir i dyryguje Alumni Gospel Choir. Vaneese jest siedmiokrotnie nominowana do Blues Music Award w kategorii Artystka Soul Blues, a „Blues For My Father” zdobył dwie nominacje do BMA w kategoriach.
Na płycie „Window To My Soul” Veneese Thomas prezentuje swój najbardziej intymny jak dotąd zbiór. Album, będący w równym stopniu wyznaniem duszy, świadectwem bluesa i mądrością artystki. W ośmiu emocjonalnie bogatych piosenkach wokalistka analizuje miłość, odporność, rozczarowanie, poczucie własnej wartości. Jej glos brzmi ponadczasowo, boleśnie i głęboko. Płytę otwiera sugestywny hymn „I Still Got The Blues”, rozpalająca soulowo-bluesowa deklaracja, która obala mit, że sam sukces daje spełnienie. Vaneese Thomas śpiewa o życiu spędzonym na pogoni za bogactwem, przypomina ekspresyjną interpretacją „I Still Got The Blues”, że śpiewa mniej o złamanym sercu, a bardziej o rozpoznaniu tego, co naprawdę nadaje życiu sens.
