Saksofonista tenorowy Christoph Irniger i pianista Marc Perrenoud płycie „New Lines” tworzą perfekcyjny duet, którym analizują język standardów jazzowych przez pryzmat wspólnej perspektywy kompozytorskiej. Sesja jest ich pierwszą współpracą nagraniową i pierwszym pomysłem realizowanych w układzie tradycji jazzu. Zarówno Christoph Irniger, jak i Marc Perrenoud to wybitni muzycy, znani z awangardowych i nowoczesnych projektów łączących silną tożsamość kompozycyjną z improwizowaną swobodą. Teraz – w formacie duetu saksofonu i fortepianu – ich muzyczne powinowactwo staje się wyraźnie widoczne i eksplodujące. Christoph Irniger i Marc Perrenoud po raz pierwszy wystąpili jako duet w 2022 roku, napędzani ciekawością i wzajemnym szacunkiem. „Cały czas gramy standardy dla siebie – wyjaśnia genezę pomysłu Christoph Irniger – ale nigdy wcześniej nie nagraliśmy albumu w tym stylu. Teraz po prostu mieliśmy na to ochotę”. Zamiast bezpośrednio powracać do standardów muzycy przyjmują podejście koncepcyjne inspirowane metodą Lennie’go Tristano: biorąc znane ramy harmoniczne za punkt wyjścia, Tworzą na ich podstawie zupełnie nowy materiał melodyczny. Rezultatem jest muzyka, która uznaje tradycję, jednocześnie odrzucając jej powielanie. „Confirmation” Charliego Parkera zmienia się w „Dry Sensation”, „Time Remembered” Billa Evansa powraca jako „Deja Vu”. W innych utworach, takich jak „Fast Finish” (opartym na „Countdown” Johna Coltrane’a) czy „Bluesetto” (reinterpretacja „Bluesette” Tootsa Thielemansa) Christoph Irniger i Marc Perrenoud pozwalają formie, harmonii i intuicji na interakcję, a następnie całkowicie wykraczają poza swoje pierwotne modele. „New Lines” nie pozostaje ograniczony swoimi ramami koncepcyjnymi. W miarę rozwoju , sesja coraz bardziej odchodzi od punktów odniesienia. A złożona interakcja charakteryzuje się klarownością, powściągliwością i wspólnym instynktem. Nawet dla słuchaczy nieznających spuścizny Lennie’go Tristano, album „New Lines” oferuje wciągającą podróż przez zmieniające się tempa, nastroje i perspektywy. To nagranie zakorzenione w historii jazzu, ale ożywione dialogiem między strukturą a spontanicznością, intymnością a dynamiką, tradycją a odrodzeniem.
