Gary Guthman to amerykański trębacz jazzowy, kompozytor i aranżer, który od wielu lat mieszka w Polsce. Jest doskonale wykształconym muzykiem: studiował kompozycję, aranżację i orkiestrację pod kierunkiem takich legend muzyki, jak Henry Mancini oraz Don Costa. Do grona jego muzycznych mistrzów należą Jack Dalby, Joyce Johnson oraz słynny Fred Sautter. Gary Guthman współpracował także z wielkimi gwiazdami jazzu i estrady, takimi,jak Stan Kenton, Louis Bellson, Dorsey Brothers Big Band, Clark Terry, Tom Jones, Aretha Franklin, Paul Anka, Ginger Rogers, Dionne Warwick, Frankie Avalon, Burt Bacharach, Tony Bennett, Roger Whitaker, Michel Legrand, Neil Sadaka, Bee Gees czy Michael Bublé. Gary Guthman jest autorem licznych kompozycji oraz aranżacji dla wielu najlepszych orkiestr w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, występował w renomowanych big-bandach (od Stana Kentona, Louisa Bellsona, The Dorsey Brothers po ClarkaTerry’ego i Doc Severinsona). Był kierownikiem muzycznym zespołu Michaela Bublé oraz dyrektorem muzycznym i głównym solistą rewii muzycznej „Forever Swing”. Jest autorem albumów „Swingmatism”. „ A Tribute to Harry James”, „The Trumpet Greats”, „Swing, Swing, Swing”. W Polsce wydał m.in. album „Woman In Black”, „Solar Eclipse” oraz „Mistrz i Małgorzata”.
“Tempus Fugit” to najnowszy projekt trębacza i kompozytora. Gary Guthman jest kompozytorem całego programu, który – tytułami i nastrojem utworów – przypomina muzyczną podróż amerykańskiego artysty przez doświadczenie i spotkania z Polską. Różnorodność utworów pozwala spojrzeć na osobistą historię artysty z wielu perspektyw: od pierwszych spotkań i nowych miejsc po wspomnienia, emocje i poczucie przynależności. Dla tej szczególnej sesji Gary Guthman zaprosił Mateusz Kaszuba Trio czyli znakomita formację pianisty Mateusza Kaszuby, kontrabasisty Michała Rutkowskiego i perkusisty Artura Małeckiego. Polskie trio wnosi do projektu amerykańskiego trębacza i kompozytora ciekawe podejście do interakcji, oparte na uważnym słuchaniu, wzajemnej inspiracji oraz wspólnym budowaniu muzycznej narracji. Spotkanie doświadczenia Guthmana z wrażliwością młodego tria tworzy przestrzeń dla dialogu między pokoleniami muzyków. Nie jest to jedynie akompaniament dla solisty, lecz kreatywna współpraca artystycznych osobowości. Muzyka Gary’ego Guthmana zgrabnie łączy jazzową tradycję z nowoczesnym spojrzeniem na kompozycję oraz improwizację. Wirtuozerskie partie trąbki i flugelhornu prowadzą narrację, w której istotne są zarówno indywidualna ekspresja, jak i dialog z zespołem. Muzyka bawi się ekspresyjnym nastrojem oraz emocją, pełną znakomitych niuansów oraz impresji.
