Piotr Słopecki – Fuguecraft – DUX Recordings

///Piotr Słopecki – Fuguecraft – DUX Recordings

Piotr Słopecki – Fuguecraft – DUX Recordings

Piotr Słopecki to jeden z uzdolnionych młodych pianistów polskich, absolwent Akademii Muzycznej w Gdańsku i laureat wielu konkursów ( jako pianista i kameralista  zdobywał nagrody w Bielsku-Białej, Wrocławiu i Olsztynie). W 1993 roku w Ragusa-Ibla we Włoszech na międzynarodowym konkursie fortepianowym zdobył  nagrodę  oraz nagrodę specjalną za wykonanie „ Wariacji goldbergowskich” Jana Sebastiana Bacha. Wydarzenie to niewątpliwie stało się nie tylko impulsem do nagrania płyty, ale także „sformatowało” pianistę jako artystę ” bachowskiego”.  Ale Piotr  Słopecki jest  przecież artystą bardzo wszechstronnym: oprócz gry na fortepianie i organach zajmuje się również muzyką rozrywkową, kompozycją i aranżacją, często pojawia się wraz z jazzowymi projektami.

Piotr Słopecki  znakomitymi albumami „Wariacje Goldbergowskie”  czy  cyklem „ Die Kunst der Fuge”  przyzwyczaił słuchaczy do swoich znakomitych kreacji bachow­skich. Album „ Fuguecraft „ jest także ciekawą prezentacją możliwości interpretacyjnych i kunsztu młodego  pianisty, organisty, kompozytora i aran­żera. Otwarcie na inne brzmienia i nastroje jest w pianistyce Słopeckiego bardzo subtelne, teraz dedykowane trzem wybitnym kom­pozytorom. Album  „ Fuguecraft „ tylko pozornie odbiega od bachowskich klimatów: wspaniałej „Particie e-moll BWV 830” – pierwszej kompozycji  J.S.Bacha opublikowanej za jego życia – towarzyszy „III Fantazja” Jana Pieterszoona Sweelincka, którego technika kompozytorska była jedną z inspiracji dla twórczości Mistrza Fugi. Również Ludwig van Beethoven w „Sonacie nr 29 B-dur op. 106” nawiązuje do techniki kontrapunktu, co pozwala odnaleźć to niezwykle nowatorskie dzieło w głównym nurcie muzyki odwołującej się wprost do twórczości J.S.Bacha. Rzeczywiście interpretacja Słopeckiego imponują precyzją w prowadzeniu głosów i dokładnością techniczną, nie brakuje w niech także  wyczulenia na wszelkie ekspresyjne niuanse. Z melodyjną, spokojną arią kontrastują wariacje raz dynamiczne, innym razem kontemplacyjne. Wszystkie tworzą bardzo dobrze przemyślaną, harmonijną całość.

Dionizy Piątkowski
2018-01-05T15:30:00+00:00