„Al Alba” oznacza po hiszpańsku „o świcie”. Tworzy szczególna sesję „Al Alba” – muzykę dwóch braci, muzykę z głębi, niezwykle osobistą i uniwersalną. Wiolonczelista Matthieu Saglio studiował muzykę klasyczną w Rennes w Bretanii, a następnie osiedlił się w hiszpańskim mieście Walencja. Kieruje nim pasja eksplorowania różnych kultur dźwiękowych, łącząc je z wpływami jazzu i muzyki świata. Wokalista Camille Saglio zaczął interesować się muzyką w wieku dwunastu lat, oczarowany entuzjazmem swojego starszego brata do wiolonczeli. Instrumentem, który Camille Saglio zdecydował się przyjąć jako swój środek wyrazu, był jego własny, śpiewający głos.
„Al Alba” to pierwszy wspólny album braci. Jest niezwykle osobistym bo dotyczy przejść i granic, bycia w stanie płynności i tego, jak wpływa to na muzykę i ludzi. Jest w nim nuta celtycko-bretońska, szczególnie w skłanianiu się ku melancholii w tonacji molowej. Obecne jest flamenco dające napięte ramy rytmiczne, ale także łącząc z arabeskami śródziemnomorskiego świata dźwięków. Do tego klasyczne i rygorystyczne podejście Mathieu Saglio do komponowania i budowanie szczególnie wyrafinowanego brzmienia. To właśnie takie podejście wiolonczelisty doprowadziły go do dużych sukcesów, zwłaszcza w tworzenia wielowarstwowej, transgranicznej muzyki w zespole flamenco- crossover Jerez-Texas oraz trio NES z wokalistką i także wiolonczelistką Nesrine. Brawurowo zaistniał także jako lider autorskich albumów, „El camino de los vientos” (2020) i „Voices” (2023). zrealizowanych dla prestiżowej ACT Music & Vision. Camille Saglio doskonale dal się poznać publiczności będąc wokalistą różnych zespołów „world music”, zwłaszcza formacji Sôdi, którą założył w Tuluzie w 2003 roku. Eksplorował muzykę świata i wgłębiał się w muzykę Afryki Zachodniej i Orientu.Wraz z międzynarodowym i warsztatowym projektem Manafina, nauczył się grać na gitarze, n’goni i oud, a także śpiewać w różnych językach (od bambara i arabskiego po turecki). Pisał opowiadania i sztuki teatralne, produkował własne spektakle, takie jak „Dis-leur que j’ai vécu”, współpracował ze znanymi aktorami i tancerzami (od Vincenta Loiseau po Didiera Bardoux i Hervé Maigret). Nowością jest jego śpiew w wyimaginowanym języku, który tworzy w czasie koncertów oraz sesji nagraniowych na żywo prezentując bogactwo wysokiego rejestru kontratenorowego, improwizując dźwiękiem trąbki głosowej lub improwizując zaskakiwać, przechodząc śpiewem na piosenkę po angielsku, bambara, francusku lub hiszpańsku.
Bracia Saglio rozwinęli się niezależnie, stając się poetami swojego gatunku. Po latach odrębnych doświadczeń, teraz połączyli się muzycznie przygotowując album „Al Alba” – zestaw unikalnych piosenek. Matthieu Saglio używa swojej wiolonczeli jako źródła inspiracji i otwiera wszelkiego rodzaju przestrzenie dla głosu swojego brata. Czasami zmienia rolę i sam staje się śpiewakiem z liniami smyczkowymi. Bliskość uczuć jego brata jest namacalna w śpiewie Camille’a bowiem slychać je w przeplataniu się emocji i artystycznej energii. Camille Saglio śpiewa poezję arabską („Tariq”), hymn Billie Holiday („Strange Fruit”), słynny standard Noir Désir („Le vent nous portera”) oraz hiszpańskie. melodyjne piosenki.
