„Prelude to a Kiss and More” – solowy, koncertowy album wybitnej pianistki i kompozytorki Irène Schweizer został nagrany w Zyrychu, w lutym 1986 roku. Po wielomiesięcznym, kreatywnym i niezwykle ważnym w karierze pianistki pobycie w Nowym Jorku, Irène Schweizer zagrała – oprócz własnych kompozycji- standardy jazzowe Theloniousa Monka, Ornette’a Colemana i Duke’a Ellingtona. To przełomowe solowe nagranie z 1986 roku, roku założenia przez nonkonformistyczną artystkę wytwórni Intakt Records. „Prelude to a Kiss and More” celebruje 40-tą rocznicę istnienia tej znakomitej oficyny i archiwum muzyki improwizowanej.
Irène Schweizer (2.06.1941-16.07.2024) to wielka osobowość europejskiego jazzu. Pianistka ukształtowała międzynarodową scenę jazzową oraz europejski krajobraz muzyki improwizowanej. Jej dyskografia to ponad 75 albumów, głównie zrealizowanych w autorskiej Intakt Records. W 2018 roku została nagrodzona Swiss Grand Prix Music. W 2021 roku, po 80-tych urodzinach, wycofała się z życia koncertowego. Jej muzyczna droga prowadzi od początków swingu i bebopu do wyzwolenia w wolnej awangardzie i formach współczesnego jazzu: od londyńskiego klubu jazzowego Ronnie’go Scotta i Africana Club w Zurychu po awangardowe sceny w Wuppertalu, Berlinie, Willisau, Chicago, Nowym Jorku i Zurychu. Jej koncerty z żeńskim trio muzycznym Les Diaboliques oraz nagrania z legendami jazzu, takimi jak Don Cherry, Louis Moholo, George Lewis, Hamid Drake, Fred Anderson, Han Bennink, Pierre Favre napisały historię europejskiej muzyki improwizowanej. W Szwajcarii koncertowała z saksofonistami Co Streiffem, Omrim Ziegele i Jürgiem Wickihalderem, solowymi występami w szwajcarskich świątyniach kultury wysokiej, Centrum Kultury i Kongresu w Lucernie oraz Tonhalle Zurich dała się poznać jako czołowa pianistka współczesnego jazzu. George Lewis, wybitny puzonista i profesor nowojorskiego Uniwersytetu Columbia, określił Irène Schweizer jako „artystkę afrodiasporyczną” i „posteuropejską”. Irène Schweizer nie stawiała bowiem granic między tradycjami jazzowymi, południowoafrykańską inspiracją, free jazzem i europejską improwizacją. Jej swobodna improwizacja stała się znakiem firmowym jej pianistyki oraz kompozytorskiej faktury. Irène Schweizer walczyła o wolność i autonomię artystyczną, konsekwentnie sprzeciwiała się apartheidowi i ograniczanym prawom kobiet. Aktywna na scenie feministycznej i lesbijskiej, jest pionierką ruchu gender prezentując artystyczne koncepcje z Feminist Improvising Group FIG, European Women’s Improwizating Group EWIG, szwajcarsko-francusko-angielskim trio Les Diaboliques i Canaille oraz pierwszym kobiecym festiwalem jazzowym w Szwajcarii. Była współzałożycielką dwóch festiwali w Zurychu (Taktlos i Unerhört!) oraz wytwórni Intakt Records. W 2021 roku, po 80-tych urodzinach, Irène Schweizer wycofała się z życia koncertowego a powołane stowarzyszenie „Friends of Irène Schweizer” oraz Intakt Records kontynuują dziedzictwo artystyczne pianistki i dystrybucję jej twórczości. Jej biografia „This Uncontainable Feeling of Freedom. Irène Schweizer – European Jazz and the Politics of Improvisation” napisana przez berlińskiego dziennikarza Christiana Broeckinga opisuje karierę muzyczną oraz życie i zaangażowanie artystki. W solowym koncercie „Prelude to a Kiss and More” zawarta jest żywiołowość, umiejętności improwizacyjne i wyczucie stylu wybitnej artystki. Dzięki silnemu powiązaniu z historią jazzu, album stanowi ważny punkt w dyskografii pianistki. W niewielu innych nagraniach można usłyszeć związek Irène Schweizer z amerykańskim jazzem tak wyraźnie, jak na tym wyjątkowym koncercie.
