Trwa moda „na Wodeckiego”: efektem, między innymi, jest nie tylko wielodniowy, (dedykowany wielkiemu, polskiemu artyście) ”Wodecki Twist Festival”, ale także liczne inicjatywy artystyczne honorujące i odwołujące się do muzyki Zbigniewa Wodeckiego. Wśród licznych – nie zawsze udanych- projektów, pojawił się także –  w pełni jazzowy – album „Wodecki Jazz” zrealizowany przez kwintet wybitnego saksofonistę Piotra Barona.

Wraz z albumem, który swą koncertową premierę miał na „festiwalu Wodeckiego”, Piotr Baron zapoczątkował chyba także modę „na jazzowego Wodeckiego” nadając jego piosenkom-kompozycjom znamion, lirycznych jazzowych standardów. Być może taką pierwszą była słynna sesja i album „ 1976: A Space Odyssey: Zbigniew Wodecki with Mitch & Mitch Orchestra and Choir, ale saksofonista zdecydował się na brzmienie liryczne, nostalgiczne, jazzowo melancholijnie i ujmujące. Piotr Baron je na tyle wybitnym muzykiem, że stworzenie  jazzowego przeboju z uznanego i modnego hitu Wodeckiego jest li tylko artystycznym wyzwaniem. Z popularnych szlagierów ( „Izolda”, „Lubię wracać tam gdzie byłem”, „Zacznij od Bacha”, „Z Toba chcę oglądać świat”, „Opowiadaj mi tak”) wyczarowuje nowe brzmienia i nastroje, bawi się pogodnym rytmem i buduje prawie-jazzowy standard. Przychodzi mu to zgrabnie, bo ma przy sobie doskonałych jazzmanów : trębacza Roberta Majewskiego, pianistę Michała Tokaja, kontrabasistę Macieja Adamczaka i perkusistę  Łukasza Żytę. Do tego imponujący zestaw gości : śpiewający i grający na skrzypcach Sebastian Karpiel Bułecka, raper Tomasz „Tomson” Lach czy pięknie recytujący Paweł Królikowski.

„ Kiedy pojawiali się artyści tej miary co Andrzej Zaucha, Krystyna Prońko, czy właśnie Zbyszek, to było coś w rodzaju święta, ponieważ klasa artysty, jego wybitna fachowość, wielki talent wyczuwa się, szczególnie kiedy jest się instrumentalistą w zespole akompaniującym i ma się głowę pełną marzeń i oczekiwań – mówi muzyk. Porównał nieżyjącego muzyka do samotnej wyspy w polskim show-biznesie, bo sam sobie wytyczał kierunek i konsekwentnie tego kierunku się trzymał” – wspomina swoje pierwsze spotkanie ze Zbigniewem Wodeckim Piotr Baron (  kiedy w 1984 roku zaczął grać w zespole Aleksandra Maliszewskiego).

Wrocławianin Piotr Baron jest jednym z najwybitniejszych  polskich saksofonistów oraz autorem wielu doskonałych projektów. Zadebiutował na jazzowej scenie w 1977 roku, by w kolejnym sezonie zdobyć wyróżnienie na festiwalu Jazz Nad Odrą’78, a kilka lat później triumfować na konkursie San Sebastian Jazz Festival “Jazz Aldia“. Ważnym dla saksofonisty formacja Travelling Birds, w której grali wybitni dziś muzycy: perkusista Cezary Konrad, trębacz Piotr Wojtasik, pianista Kuba Stankiewicz oraz  – mieszkający na stałe w Los Angeles- kontrabasista Darek Oleszkiewicz. Z kwartem  Travelling Birds zrealizowali dwie, doskonale przyjęte przez publiczność i krytyków płyty. Przez ponad trzy dekady Piotr Baron współpracował, koncertował i nagrywał z plejadą najwybitniejszych artystów, jak Ray Charles, Art Farmer, Wadada Leo Smith, Tomasz Stańko, Billy Harper, David Murray, Kevin Mahogany, Eddie Henderson, Zbigniew Namysłowski, Jarosław Śmietana, Wojciech Karolak, Krzesimir Dębski, Janusz Muniak, Tomasz Szukalski czy Jan Ptaszyn Wróblewski. Jako muzyk sesyjny nagrał kilkadziesiąt płyt  oraz  osiem albumów autorskich. Piotr Baron jest nie tylko muzykiem koncertującym ale także wysoko cenionym pedagogiem i nauczycielem gry na saksofonach, harmonii jazzowej oraz improwizacji w Instytucie Jazzu Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nysie, we Wrocławskiej Szkole Jazzu i Muzyki Rozrywkowej, a także na Kierunku Jazz IKSM Uniwersytetu Zielonogórskiego. Prowadził otwarte wykłady jazzowe w USA na University Of California Irvine, California Institute Of The Arts w Valencia, w Turcji na Ankara Bilkent University, Jest także dyrektorem muzycznym Międzynarodowych Warsztatów Jazzowych w Lesznie.  Od dwóch dekad Piotr Baron jest laureatem ankiet “Jazz Top”  Jazz Forum, zdobywał nominacje do  Fryderyków a jego albumy „Bogurodzica” i „Sanctus, Sanctus, Sanctus”  uznano za Najlepsze Płyta Roku w 2000 i 2008 roku.

Dziś Piotr Baron- mówi Katarzyna Wodecka-Stubbs, córka Zbigniewa Wodeckiego  –  to wybitny muzyk, który stworzył wraz ze znakomitymi artystami niespodziewany projekt „Wodecki Jazz”. Przewrotne jazzowe aranżacje klasycznego repertuaru Zbyszka Wodeckiego. Płyta ta ma niezwykły czar ”.

Dionizy Piątkowski