Jean Luc Ponty Experience

13.03.2006 Warszawa – Sala Kongresowa

Skład zespołu

Jean – Luc Ponty – violin
William Lecomte – keyboards
Guy Nsangue Akwa – bass
Thierry Arpino – drums
Moustapha Cisse – percussion

Jean Luc Ponty zagrał repertuar, który plasuje się w zupełnie innej sferze jazzu. Usłyszeć można było „rasowy” fusion, który towarzyszy temu muzykowi od lat. Ciekawe motywy perkusjonaliów i popisowe improwizacje klawiszowca, z pewnością pobudziły większą część zgromadzonych. Poza tym sam Ponty udowodnił, że nadal jest jednym z mistrzów swojego instrumentu.
INFO MUSIC, Kamila Czerniawska

Galeria z koncertu


Jean Luc Ponty Experience

Jean Luc Ponty – spadkobierca jazzowych tradycji Django Reinhardta i Stephane’a Grappelly’ego; francuski wirtuoz skrzypiec, który popularnośc i uznanie zdobył koncertując z własnymi zespołami, ale także ze sztandarową formacją fusion-jazzu,zespołem The Mahavishnu Orchestra i ekcentrycznymi grupami Franka Zappy. Wraz ze Stephane Grappelli’m oraz Didierem Lockwoodem stanowią nie tylko o sile francuskiego jazzu,ale przede wszystkim o wybitnej roli,jaką w historii jazzu odgrywają wirtuozi znad Sekwany.Ojciec Jeana-Luca był dyrektorem szkoły muzycznej, gdzie uczył gry na skrzypcach, matka uczyła gry na fortepianie. Ponty, juz jako dziecko mógł wykazać się doskonałą sprawnością w grze na fortepianie i skrzypcach; w wieku 11 lat włączył do swego muzycznego arsenału także klarnet.

Po otrzymaniu dyplomu w zakresie gry na skrzypcach z Conservatoire National de Paris, stał się profesjonalnym muzykiem, ale także … zaczął interesować się jazzem. Przez pewien czas dzielił swe zainteresowania pomiędzy klasyczne skrzypce, jazzowy klarnet i jazzowy saksofon tenorowy. Jednak – poczynając od połowy lat 60. – zdecydował się na jazz grany wyłącznie na skrzypcach. Wraz z Rene Urtregerem zaprezentowali (1964) jazzowy kwartet na prestiżowym festiwalu w Antibes. Sukces ten pozwolił młodemu skrzypkowi na jazzowe krzepnięcie w ramach własnych grup ( np.z Wolfgangem Daurem oraz z zespołami Daniela Humaira i Eddy’ego Louissa). Grał także z wieloma europejskimi muzykami, nagrywał w duecie ze Stuffem Smithem, czasem bywał też liderem. Pod koniec lat 60 odwiedził USA gdzie zrealizował z ekcentrycznym Frank’em Zappą jazz-rockowy album „Hot Rats”/”It Must Be A Camel”. W tym samym roku (1969) dołączył do pianisty George’a Duke’a i jego trio. W 1970 r. Zappa pełnił rolę producenta albumu Ponty’ego „King Kong”. Na początku lat 70. skrzypek eksperymentował z free-jazzem , grał z Zappą na płycie „Overnite Sensation” ( jako członek legendarnego zespołu Mothers of Invention). Najważniejszym okazał się jednak okres pracy (1974-75) z Johnem McLaughlinem i jego Mahavishnu Orchestra, z którą nagrał „Visions Of The Emerald Beyond” (1974 r.). Potem prowadził własny, grający jazz-rocka zespół, który zdobył dość znaczną międzynarodową sławę.

Nagryw