Jan Ptaszyn Wróblewski – o czym nie wszyscy wiedzą – z równym powodzeniem pisał tematy jazzowe, jak i popularne piosenki, które często stawały się przebojami. Do najbardziej znanych należą ”Cannonbirds”, “Bossa Nostra”, “Głód na pokładzie”, “Mól koński pałaszował gnat”, “Ptakówka”, “Smykałka”, “Takie sobie robaczki”, “Wśród życzliwych przyjaciół”, “Żyj kolorowo” oraz – chyba najpopularniejsze – “Księżniczka Anna spadła z konia” Ewy Bem i “Zielono mi” Andrzeja Dąbrowskiego. Tymczasem w archiwum Polskiego Radia odnaleziono osiem piosenek, które w latach 1973 -74 Irena Santor nagrała z Janem Ptaszynem Wróblewskim i jazzmanami.
Studio Jazzowe Polskiego Radia, z którego Jan Ptaszyn Wróblewski zrekrutował muzyków stanowiących trzon towarzyszącej Irenie Santor orkiestry, było zespołem unikalnym w skali europejskiej. W latach 70-tych Studio Jazzowe Polskiego Radia było znamienitym poligonem, warsztatem, konfiguracją personalnych, konwencji i pomysłów. Orkiestra Jana Ptaszyna akompaniowało też wokalistom, choć wtedy – jak w tym przypadku albumu „Zakochana w śnie” – nie pod swoim dumnym szyldem, ale wraz z muzykami Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie. „Współpracę z Ptaszynem i jego wspaniałymi wirtuozami i wspominam ze wzruszeniem i dumą – wraca wspomnieniami Irena Santor. Ileż ja się od nich nauczyłam! Jakież to było inne! Niezwykłość naszych okołojazzowych piosenek polegała m.in. na tym, że nikt nie wymagał ode mnie, żebym śpiewała jazz. Oni grali po swojemu, a ja śpiewałam w moim stylu i jakoś to wszystko się ze sobą ładnie splotło.”
Repertuar albumu „Zakochana w śnie” obejmuje takie piosenki, jak „Mieć osiemnaście lat. „ Z każdym dniem do Ciebie dalej”, „Umiałaby pokochać Cię”, „To nie było przewidziane”, „Zapamiętać”, „Dowiemy się za jakiś czas” „Nasze białe noce” oraz tytułowa „Zakochana w śnie” – jedyna piosenka skomponowana tu przez Ptaszyna (do słów Jana Zalewskiego) i odnaleziona w archiwum Polskiego Radia po ponad pół wieku od ich powstania ( nagrania pochodza z maja 1973 oraz lutego i grudnia 1974 roku). Banalna jest zatem historia tych historycznych nagrań, które w ogromnej dyskografii Ireny Santor nie stanowiły zasadniczego zrębu jej kariery. Dyskografia Ireny Santor obejmuje dwadzieścia siedem albumów długogrających oraz blisko pięćdziesiąt singli. Tylko w tylko latach 70-tych, najintensywniejszym okresie kariery popularnej piosenkarki, ukazało się dziewięć, autorskich płyt długogrających. Ówczesny przemysł fonograficzny (dwie wytwórnie Pronit i Muza/Polskie Nagrania) nie był w stanie nadążyć za artystyczną aktywnością Pierwszej Damy Polskiej Piosenki (edycja płyt trwała zazwyczaj dwa lata). Odnaleziona w archiwach Polskiego Radio sesja powstała pewnie z myślą o kilku emisjach radiowych bez ambicji wydania na płycie. Teraz – po ponad pół wieku – wielka i sensacyjna premiera !
