Amerykański wokalista bluesa Frank Bey (17.01.1946 -7.06.2020) był jednym z najlepszych wykonawców, którzy doskonale odnajdywał się podczas estradowych koncertów. Nawet w miesiącach poprzedzających jego śmierć, schorowany śpiewał i dyrygował zespołem na siedząco, wywołując dreszcze i gęsią skórkę.
Urodzony i wychowany w Millen w stanie Georgia, był siódmym z dwanaściorga dzieci piosenkarki gospel Maggie Jordan. Swoją karierę wokalną rozpoczął jako dziecko w chórze gospel. Wraz z bratem i dwoma kuzynami założyli zespół The Rising Sons, który koncertował na całym południu USA. Śpiewał również z matką na lokalnych koncertach, gdzie miał okazję występować przed takimi gwiazdami, jak Five Blind Boys of Alabama czy Soul Stirrers. Jako nastolatek opuścił rodzinny dom i przeprowadził się do Filadelfii, gdzie pracował jako kierowca Gene’a Lawsona, pracownika Otisa Reddinga. Legendarny bluesman czasami jeździł na tylnym siedzeniu jego ciężarówki podczas podróży między koncertami. Czasami, gdy zespół wprowadzający spóźniał się na koncert, Frank Bey pojawiał się na estradzie. Na początku lat 70-tych dołączył do Moorish Vanguard, z którym koncertował w południowych stanach kraju. W 1976 roku Frank Bey przygotował własny utwór „The Sunset of Your Love” i przedstawił w wytwórni Country Eastern Music. James Brown opublikował, bez zgody autora i wytwórni, co wywołało ogromny skandal: James Brownowi przyznał się do jego kradzieży, ale stres wywołany twardymi zasadami show-businessu i prawnymi problemami spowodował, że Frank Bey na kilkanaście lat porzucił branżę muzyczną i prowadził własne firmy w branży budowlanej i restauracyjnej. Dopiero w 1996 roku Frank Bey powrócił do śpiewania a w 1998 roku zaprezentował debiutancki album „Steppin’ Out”. Potem poajwiły się kolejne, doskonale przyjmowane nagrania: w 2007 roku wydał „Blues in the Pocket”, w latach 2013-2015 „You Don’t Know Nothing”, „Soul for Your Blues” oraz „Not Goin’ Away”. W lipcu 2018 roku Frank Bey podpisał kontrakt z wytwórnią Nola Blue Records, która we wrześniu wydała jego album „Back In Business”, a w styczniu 2020 roku „All My Dues Are Paid”, który został nominowany do nagrody Grammy w kategorii „Najlepszy album tradycyjnego bluesa”.
Ostatnim, autorskim albumem wokalisty jest „Peace” – kompilacyjny zestaw upamiętniający niezwykłą karierę charyzmatycznego artysty. Frank Bey, mimo że miał długą karierę bluesową, wydał w sumie tylko osiem solowych plyt. Sallie Bengston, producentka Nola Blue Records, honoruje pamięć o wielkim artyście. Podobnie jak w przypadku innych zapomnianych gwiazd, takich jak Benny Turner i Cash McCall, udało jej się wskrzesić karierę Franka Bey’a i wydać album w 79 urodziny artysty. Albumem „Peace” udało się uchwycić charakterystyczny, estradowy styl Franka Bey’a. Zarówno jako ekspresyjnego wokalisty, jak i ciekawego kompozytora. „That’s What Love Will Make You Do” to charakterystyzcny utwór z tej muzycznej podróży w przeszłość, napisany przez Miltona Campbella. To typowa dla bluesa historia o przeczuciach i czasami złych wyborach życiowych, swoisty wzór dla bluesowych melodii od początku lat 20-tych. Na płycie znajduje się także kilka utworów napisanych przez bardzo znanych artystów, w tym „City Boy”, skomponowany i wykonany przez Kevina Roosevelta Moore’a, znanego jako Keb’ Mo’.
