Wysmakowany i klarowny jazz w nowoczesnym formacie proponują autorskimi kompozycjami siostry Fuller: saksofonistka Tia oraz pianistka Shamie. Album „Dynasty” jest precyzyjnie przygotowanym pretekstem, by zmierzyć się ze skomplikowanymi formatami i nadać sesji wymiar szczególnie ciekawego i jazzowego trudnego przedsięwzięcia. Nagrany jako kameralny duet (w Klavierhaus w Nowym Jorku 21 marca 2025 roku) łączy saksofon altowy i głos Tia Fuller z fortepianem Shamie Fuller-Royston. Minimalistyczna oprawa muzyczna czerpie bezpośrednio z muzyki, którą rodzina grała wspólnie razem przez lata, a także z nowych kompozycji napisanych w nawiązaniu do przyjętej koncepcji. Tia Fuller i Shamie Fuller-Royston powróciły także do nazwy Fuller Sound honorując “rodzinne muzykowanie” pamięcią i kunsztem matki. Fuller Sound to nazwa rodzinnego zespołu saksofonistki i pianistki, prowadzonego przez ich rodziców, matkę wokalistkę Elthopię Fuller i ojca basistę Freda Fullera. Dotąd rodzinny zespół opierał swoje prezentacje wokół wspólnego repertuaru, dyscypliny wykonawczej i impulsywnego tworzenia muzyki. Sesja „Dynasty” już po raz kolejny ujmuje tę żywą historię w formie nagrania, przenosząc rodzinne dziedzictwo muzyczne do współczesności.
„Dynasty” podąża za sprawdzoną koncepcją Fuller Sound. Oddając z większym rozmachem, skupieniem i klarownością pomysły i talenty sióstr. Tia Fuller to saksofonistka altowo i wokalistka nominowana do nagrody Grammy albumem „Diamond Cut” w kategorii Najlepszy Instrumentalny Album Jazzowy. Saksofonistka jest w progu wielkiej kariery uczestnicząc w wielu ciekawych projektach jazzowych oraz koncertując z Beyoncé. Pianistka Shamie Fuller-Royston komplementowana przez The New York Times jako „rytmiczna awangardzistka”, jest kompozytorem i pedagogiem, której twórczość znalazła się na nagrodzonym Grammy albumie Terri Lyne Carrington „The New Standard”.
Sesja, której producentem jest wybitny saksofonista Cory Weeds twierdzi, że „Dynasty nie jest retrospektywą ani wspomnieniem. To dokument w czasie teraźniejszym – muzyka ukształtowana przez rodzinę, wspólną pamięć i całe życie wspólnego tworzenia muzyki”. Materiał na „Dynasty” odzwierciedla życie kształtowane przez muzykę w rodzinie Fuller: w „Ode to Bach” Shamie nawiązuje do melodii, którą usłyszała po raz pierwszy jako dziecko w zabawnym fragmencie „Ulicy Sezamkowej”, na długo zanim dowiedziała się, że to jest Bach, a melodia pozostała z nią na wiele lat. „In This Quiet Place” zostało napisane z myślą o ukojeniu w trudnych czasach lub na chwile, gdy cisza staje się miejscem ucieczki. „Windsoar” odzwierciedla uczucie szybowania w przestworzach oraz cieszenia się życiem i wolnością bez komplikacji. Także kompozycje Tii stawiają rodzinę w centrum uwagi: „Dooty Baby” zostało napisane dla ich młodszego brata Ashtona, a jego żartobliwe znaczenie nawiązuje do dziecięcych zabaw, kłótni między rodzeństwem i niewypowiedzianego obowiązku dbania o siebie nawzajem, „Momma Said” celebruje promiennego, kochającego ducha Elthopii Fuller, której słowa „otocz się miłością i światłem” były codzienną , rodzinną modlitwą. Standardy pojawiają się nie jako wybory repertuarowe, ale jako dziedzictwo: „Beatrice” Sama Riversa była ulubioną piosenką, „Summer in Central Park” Horace’a Silvera przywołuje melodię, którą Shamie uwielbiała grać z nim, ucząc się jazzu, „Dear John” Freddie’go Hubbarda to melodia, której nauczyła się w klubie El Chapultepec Lounge w Denver a krótkie „Descend to Barbados”, napisane podczas lądowania samolotem na Barbadosie, zamyka album w karaibskim rytmie. Jest jeszcze polski akcent : „Black Viking” powstał po trasie koncertowej z pianistą Leszkiem Możdżerem i jego Orkiestrą Symfoniczną, odzwierciedlając kontrapunktyczne harmonie doświadczenia widzianego z perspektywy saksofonistki.
