Do znamienitej kolekcji albumów wydawanych przez Narodowy Instytut Fryderyka Chopina dochodzi wyjątkowy album „Polish Nostalgia”. W katalogu NIFC dominują przede wszystkim dzieła Fryderyka Chopina, liczne sesje najwybitniejszych pianistów, przebogata dokumentacja fonograficzna Konkursów Chopinowskich ale także zestaw nietuzinkowych edycji. Do takich z pewnością należy pięknie edytorsko wydany album „Polish Nostalgia” obejmujący zestaw słynnych i popularnych polskich kompozycji, które subtelnie, z nutą melancholii zinterpretował wybitny pianista Cyprien Katsaris.
Repertuar albumu jest równie piękny, co znakomicie wyselekcjonowany. To ponadczasowe melodie i piosenki, które zaistniały w tysiącach interpretacji oraz stały się przebojami, często niezwykle ważnymi melodiami w polskiej historii. Polska piosenka pierwszych dziesięcioleci XX wieku i końcówki wieku XIX to świat barwny, nasycony znakomitą muzyką, pełen subtelnych odcieni, emocjonalnych uniesień i wybornego humoru. Tytuły, robiące zawrotne kariery, nucone w kawiarniach i na ulicach, wymykające się z kabaretów, podbijające anteny radiowe i sprzedawane w wielkich ilościach na płytach. To także artyści uwielbiani przez słuchaczy, to wyczekiwane premiery, rodzące się jednego wieczoru przeboje, ale również, gdy przyjrzeć się bliżej, historia zapisana dźwiękiem i słowem: zwierciadło, będące odbiciem przemian społecznych i zdarzeń, determinujących niekiedy losy całego narodu. Lekka muza, podszyta inteligentną refleksją oraz rozrywka, dająca wytchnienie od codzienności, aspirująca jednocześnie skutecznie do wielkiej sztuki.
Cyprien Katsaris – jeden z najbardziej błyskotliwych wirtuozów fortepianu, słynący z talentu improwizatorskiego i nieszablonowych wyborów repertuarowych wspólnie z zaprzyjaźnionym z nim, rozkochanym w muzyce profesorem Karolem Pensonem – polskim fizykiem osiadłym w Paryżu, stworzył znakomity wybór „Polish Nostalgia”. Powstał wybór przebojów owej wysmakowanej rozrywki w transkrypcjach fortepianowych, w brawurowej interpretacji Cypriena Katsarisa. Kompozycje Jerzego Petersburskiego, Wojciecha Kilara, Władysława Szpilmana, Henryka Warsa, Zygmunta Karasińskiego,Tadeusza Sygietyńskiego, Ludomira Różyckiego, Wandy Landowskiej, Leona Rzewuskiego, Alfreda Gradsteina, Adolfa Rozner, Alberta Harrisa, Witolda Lutosławskiego, Lucjana Kaszyckiego i oczywiście Fryderyka Chopina mienia się barwą wielkich standardów eksponującej cały artyzm w brzmieniu fortepianu. Rozkołysany polski świat melancholii mieni się ponadczasowymi melodiami : od „Miłość Ci wszystko wybaczy”, „Pamiętasz była jesień”, „”To ostatnia niedziela”, „Pamiętam Twoje oczy”, „Co nam zostało z tych lat”, „Pierwszy siwy włos” po „Walczyk Warszawy”, „Piosenkę o mojej Warszawie”, „Ja się boje sama spać”, „Straciłam Twe serce”, „Warszawski dorożkarz”, „Cicha woda brzegi rwie” a nawet urokliwym i utrzymanym w konwencji całej sesji walc z filmu „Ziemia obiecana” i pięknym „Leci liście z drzewa” Fryderyka Chopina.
