Chicagowski blues to kwintesencja amerykańskiego stylu muzycznego, zapoczątkowanego przez czarnoskórych muzyków z Południa, którzy przenieśli się na północ podczas Wielkiej Migracji i przekształcili bluesa z Delty w miejski, energetyczny blues. Lil’ Ed czyli Ed Williams urodził się w Chicago (4 kwietnia 1955 roku) zewsząd otoczony bluesem. Mając 12 lat grał na gitarze, basie i perkusji, chłonąc wszystko, co pokazał mu wujek, mistrz gitary slide, J.B. Hutto. Swój pierwszy zespół Lil’Ed założył (w 1975 roku) ze swoim przyrodnim bratem, Pookie Youngiem. Naturalnym rytmem koncertowym i zmianami personalnymi zespół przeobraził się w formację The Blues Imperials i stał się nie tylko lokalną atrakcją, ale wkrótce także gwiazdą salach koncertowych i festiwali oraz prestiżowych koncertów z takimi gwiazdami bluesa, jak Koko Taylor, Lonnie Brooks czy Katie Webster. Od ponad czterech dekad Lil’ Ed i The Blues Imperials prezentują publiczności na całym świecie zachwycająco żywiołowy, intensywnie emocjonalny i szalenie autentyczny chicagowski blues. Lil’ Ed – podobnie jak jego muzyczni poprzednicy, mistrzowie gitary slide, J.B. Hutto (wujek Eda), Elmore James i Hound Dog Taylor – należy do gigantów tego gatunku. Jego pełna radości gra, głębokie bluesowe podciąganie strun, żarliwy wokal i porywające, autorskie utwory, napędzane solidnym, sprawdzonym w trasie, telepatycznym kunsztem muzycznym The Blues Imperials, są tak autentyczne i mocne, jak tylko chicagowski blues może być. Z pewnoscią jest to także efekt rodzinnej tradycji: Chicago blues jest głęboko zakorzeniony w rodzinie Lil’ Eda: jego wujem i mentorem muzycznym był legendarny chicagowski slidemaster, J.B. Hutto.
Lil’ Ed wydał wiele płyt, zdobył liczne nagrody i zyskał uznanie zarówno mistrzów muzyki, jak i fanów: muzyka Lil’ Eda ucieleśnia klasycznego chicagowskiego bluesa, jednego z najbardziej porywających i kultowych brzmień w muzyce amerykańskiej. Przełomowym dla zespołu Lil’ Eda był album wydany przez chicagowska oficynę Alligator Records (w katalogu oficyny Bruce’a Iglauera formacja ma dziesięć albumów). Gdy w 2002 roku ukazał się album „Heads Up!”, pozycja zespołu na rynku chicagowskim była niezagrożona a wraz z wydaniem płyty „Rattleshake” (2006 roku) oraz programie telewizyjnym Conana O’Briena, który zaprosił Lil’ Eda do swojego programu w Nowym Jorku, popularność zespołu i muzyki wzmogła popularność w całej Ameryce. Od tego czasu Lil’ Ed & The Blues Imperials wielokrotnie występowali na Chicago Blues Festival i zdobyli osiem nominacji (w tym dwie nagrody) do nagrody „Zespół Roku” na Blues Music Awards. W 2019 roku został również nominowany do nagrody B.B. King Entertainer of the Year, a w 2024 roku Lil’ Ed & the Blues Imperials zostali wprowadzeni do Blues Hall of Fame – Blues Foundation.
Najnowszy album „Slideways” łączy wirtuozerię gitarowego boogie, slide’owe i surowe shuffle’e z najgłębszymi soul burnerami i rozdzierającym serce, melancholijnym bluesem. Lil’ Ed Williams i The Blues Imperials przynoszą to wszystko z do chicagowskiego domu prezentując imponującą, pełną energii kolekcja utworów, w tym 12 napisanych lub współautorskich przez Lil’ Eda: od energicznego otwieracza „Bad All By Myself” przez radiowe single „One Foot On The Brake” i „The Other On The Gas” po ekspresyjny „ Flirt In The Car Wash Skirt” i rozdzierającą serce i duszę interpretację „Homeless Blues”.
