Entuzjazm rockowego Seatle połączony z energetycznym bluesem oprawionym tradycją amerykańskiego „roots” jest charakterystycznym brzmieniem szczególnego trio. To CD Woodbury Trio (często określanego jako CD3) – formacji, której korzenie sięgają legendarnej sceny muzycznej Seattle w stanie Waszyngton. To z tej samej energii wzięły się nie tyko słynne rockowe gwiazdy, jak Nirvana, South Garden, Pearl Jam, Alice in Chains, Foo Fighters i Heart, ale także ogromna rzesza muzyków, którzy w „brzmieniu Seatle” upatrują swoich fascynacji oraz muzycznych ambicji. Takim jest bluesowo-rockowe trio CD3, na czele którego stoi gitarzysta, wokalista i autor tekstów CD Woodbury. Jego charyzmatyczne występy i twórczość przyniosły mu liczne wyróżnienia , w tym prestiżową nagrodę Washington Blues Society. Na perkusji gra Bill Ray, wielokrotnie nagradzany i niezwykle wszechstronny perkusista odnajdujący się doskonale zarówno w bluesie, rocku, R&B, ale i w jazzie. Bogata kariera Billa Ray’a obejmuje koncerty i nagrania z legendarnymi, amerykańskimi artystami: przez lat był perkusistą zespołu Ike’a Turnera ( nagrał z nim nagrodzony Grammy album „Risin’ With the Blues”), współpracował z wirtuozem gitary Paulem Gilbertem i ma na koncie ponad 150 nagrań. Jego techniczne mistrzostwo, wyczucie groove’u i dekady doświadczenia zawodowego wnoszą zarówno moc, jak i kreatywne niuanse do koncertów i nagrań CD3 trio, wzbogacając ich występy rytmiczną głębią i dopracowaną muzykalnością. Ostoją głębokiego groove’u trio jest Robert Baker, doświadczony basista, wokalista, który oprócz płynnej, ekspresyjnej gry na basie, ma spore doświadczenie jako realizator dźwięku i wnosi do brzmienia trio głębię, wyczucie i muzyczną intuicję, które pomagają zdefiniować rytmiczne podstawy zespołu.
CD Woodbury Trio otrzymali siedem nominacji do tegorocznej nagrody WBS Best Of The Blues Awards. Najnowszy album „Bulldog” jest znakomitym argumentem dla tych nominacji i przykładem ciekawej, nowoczesnej bluesowej estetyki. Trio ( teraz także wraz z zaproszonymi muzykami: od harmonijkarzy Joela Astley’a i Billa Davisa po flecistę Mike’a Maringa i perkusistę Jonathana Sayre’a) łączy ostrego bluesa z rockiem, jazzem, nowoorleańskimi groove’ami i wpływami roots, tworząc bogatą, dźwięczną mozaikę. Ich wcześniejsze albumy „Monday Night!” i „World’s Gone Crazy” cieszą się także niesłabnącym powodzeniem w radiostacjach i utrzymują się na listach przebojów niezależnego bluesa, prezentując zręczne połączenie soulowych, autorskich utworów i pomysłowych aranżacji Woodbury’ego.
