Wydawać by się mogło, że o pozycji artysty często  świadczy dostojny wiek oraz wieloletni dorobek twórczy. I tak jest z pewnością z Wojciechem Karolakiem, dzisiaj jednym z najważniejszych muzyków jazzowych, który obok Jana Ptaszyna Wróblewskiego i Zbigniewa Namysłowskiego, stanowi nasz, rodzimy Panteon Sław. Ale Wojciech Karolak nigdy nie zabiegał o gwiazdorstwo i uwielbienie dla swojej muzyki. Przeciwnie, skromność i niezwykła osobowość sprawiały, że przez dekady – mimo ogromnej aktywności artystycznej – zawsze był indywidualistą krążącym wokół muzyki, a jazzu szczególnie. Grał i gra z wszystkimi: z Janem Ptaszynem  Wróblewskim  stworzył jeden z ważniejszych zespołów polskiego jazzu, kwartet Mainstream; pojawiał się w zespołach Janusza Muniaka, Zbigniewa Namysłowskiego, Tomasza Szukalskiego, Jarosława Śmietany, Piotra Barona, w Studio Jazzowym Polskiego Radia oraz  SPPT Chałturnik. Jako doskonały instrumentalista  towarzyszył często gwiazdom jazzu  występującym na Jazz Jamboree, ale najlepiej czuje się w autorskich, małych zespołach. Jako pianista, organista-hammondzista a także doskonały kompozytor i aranżer jest mistrzem nastroju i bohaterem najciekawszych albumów i koncertów. Choć unika „szufladkowania” i często tworzy także utwory rozrywkowe, muzykę do filmów, spektakli teatralnych i baletowych, jest także autorem ważnych kompozycji jazzowych  oraz  piosenek.

Dyskografia Wojciecha Karolaka obejmuje kilkadziesiąt doskonałych albumów, z których najważniejsze to m.in.  „All Stars Swingtet”, „ Jazz Believers:, Kwartet Andrzeja Kurylewicza”, „Don Ellis at Jazz Jamboree’62”, „Luis Hjulmand at Jazz Jamboree’62”, „The Karolak Trio”, „Cecily Fords: Jerzy Milian: Jazz Jamboree’64”, „ Annie Ross at  Jazz Jamboree’65”, „ Jazz Jamboree’65”, „Easy”,, ,Atma”( z Michałem Urbaniakiem),  „Time Killers”, „Polish Jazz Quartet/Mainstream-Aquarium Live”, „Mainstream & Kisa Magnusson”, „SPPT Chałturnik- Kto tak pięknie gra”, „Grand Standard Orchestra”,”Follow Namysłowski (ze Zbigniewem Namysłowskim),” Kujaviak Goes Funky” ( ze Zbigniewem Namysłowskim), „Wiesław Peregorólka Big Band”, „Ballads And Other Songs” (z Jarosławem Śmietaną), „Blublula” ( ze Stanisławem Sojką), „Phone Consultations” (z Jarosławem Śmietaną), „Songs And Other Ballads” (z  Jarosławem Śmietaną), „La Boheme” (z Piotrem Baronem),

Wojciech Karolak jest wszechstronnie wykształconym muzykiem. Dał się poznać głównie jako pianista, organista, saksofonista a także jako ciekawy i kreatywny kompozytor i aranżer. Jest absolwentem klasy fortepianu Liceum Muzycznego w Krakowie. Później studiował na wydziale teorii PWSM w Krakowie. W 1956 roku utworzył zespół dixielandowy, w którym grał jako pianista. W 1958 roku był już jednak saksofonistą zespołu Jazz Believers. W następnych latach (1959-60) grał z zespołem The Wreckers Andrzeja Trzaskowskiego. Jednocześnie grał na fortepianie w zespołach Andrzeja Kurylewicza i Jerzego Matuszkiewicza. Po krótkim okresie kierowania własnym trio (1962), grał w latach 1963-66 z zespołem Jana Ptaszyna Wróblewskiego – Polish Jazz Quartet. Przez kilka lat (1966-73) przebywał w Skandynawii, gdzie grał w różnych (szwedzkich i w międzynarodowych) zespołach. Szczególnie ważna w tym czasie była współpraca z Michałem Urbaniakiem, z którym koncertował w Europie i w USA. Po powrocie do kraju założył wraz z Janem Ptaszynem  Wróblewskim jeden z ważniejszych zespołów polskiego jazzu, kwartet Mainstream (Czesław Bartkowski – perkusja, Marek Bliziński  – gitara, Wojciech Karolak – organy i fortepian, Jan Ptaszyn Wróblewski – saksofon). W 1973 roku zarejestrowali pierwsze utwory, które zebrano potem na płycie „Mainstream”. Kwartet  cieszył się ogromnym uznaniem i popularnością : wiele koncertował za granicą, występował na koncertach klubowych w kraju oraz, w latach 1975-77, na  Jazz Jamboree i  Jazzie  nad Odrą.  Z zespołem współpracowały   także wokalistki: Ewa Bem i Kisa Magnusson; dokonywali nagrań z orkiestrą symfoniczną a sam Wojciech Karolak stał się  poszukiwanym i modnym muzykiem; poza autorskimi projektami pojawiał się w zespołach Janusza Muniaka, Zbigniewa Namysłowskiego, Tomasza Szukalskiego, w Studio Jazzowym Polskiego Radia oraz  happy-jazzową grupą SPPT Chałturnik. Jako doskonały instrumentalista  towarzyszył często gwiazdom jazzu  występującym na Jazz Jamboree.

W 1979 roku postanowił ograniczyć koncerty i poświęcić się kompozycji. Powstały wówczas popularne piosenki rozrywkowe i kabaretowe, pisane najczęściej do tekstów żony – Marii Czubaszek. W 1984 roku założył trio z saksofonistą Tomaszem Szukalskim i perkusistą  Czesławem Bartkowskim nagrało brawurowy album „Time Killers” ( wg Jazz Forum najlepszą polską płytę jazzową lat 80-tych). Obok piosenek, utworów jazzowych  Wojciech Karolak pisze także większe formy (suity „Od początku przez środek do końca”, „Uwertura makabryczna – Zamczysko w Otranto”), musical „Dracula”, muzykę filmową („Konopielka”, „Przyłbice i kaptury”), muzykę do filmów krótkometrażowych i baletowych ( „Filip z Konopii”, „ Maria Luisa” i „Układ”), muzykę do spektakli teatralnych („Dekameron”, „Ubu Król”), licznych tematów jazzowych („Good Times, But Times”, „Seven For Five”, „Movin’ South”, „Easy”), piosenek ( „Ballada o spełnionych dniach”, „Każdy as bierze raz”, „Krótki metraż”, „Miłość jest jak niedziela”, „Wyszłam za mąż zaraz wracam”).

Dionizy Piątkowski