Forrest McDonald to ciekawy i charyzmatyczny wokalista, autor tekstów i gitarzysta, który ze folkowo-bluesowej narracji tworzy niezwykle sugestywny świat dzisiejszej, muyzcznej Ameryki. Najnowszy album „Songs From My Soul” jest muzyczna podróżą z surową, autentyczną narracją Forresta, ktory snuje opowieści o miłości, nadziei, wytrwałości i wierze. Zakorzeniony w soulowym, chropowatym brzmieniu bluesa i blues-rocka, przesycony akcentami amerykańskiej i folkowej muzyki, „Songs From My Soul” pulsuje emocjami, pogodna melodyką i sugestywną głębią. Bo Forrest McDonald to muzyczny gawędziarz, łączący serca z utworami, które odzwierciedlają soul/duszę rozkochaną w bluesie i blues-rocku. Forrest McDonald tworzy utwory, które poruszają tematykę miłości, nadziei, trudnych czasów i wiary a zakorzeniona w bluesie i blues-rocku, z nutami muzyki amerykańskiego folku, muzyka Forresta znakomicie odzwierciedlając puls codziennego, amerykańskiego życia.
Ponad sześćdziesięcioletnia przygoda Forresta McDonalda z muzyką rozpoczęła się w Austin w Teksasie, gdzie urodził się w 1950 roku. Jego kariera nabrała rozpędu, gdy jako nastolatek z Rhode Island czerpał inspiracje dla swoich prezentacji z rodzinnej kolekcji płyt i rozkoszował się ikonami bluesa, takimi jak Josh White, Jimmy Witherspoon i T-Bone Walker. Forrest McDonald swój pierwszy koncert zagrał w sylwestra 1964 roku z grupą Seagram’s Seven. Jego wczesny kontakt z festiwalami jazzowymi i folkowymi w Newport ukształtował jego wrażliwość muzyczną. To tam słuchał Ray’a Charlesa, Leadbelly’ego i Counta Basiego. Był również na słynnym koncercie, gdy Bob Dylan zamienił gitarę akustyczną na – charakterystyczną odtąd dla Dylana – gitarę elektryczną. Te doświadczenia rozpaliły w nim pasję do muzyki, która rozwinęła go w mistrzowskiego bluesowo-folkowo-amerykańskiego śpiewaka, autora tekstów i gawędziarza. Kariera Forresta nabrała rozpędu w Nowej Anglii, gdzie dołączył do swojego pierwszego zespołu, The Ox Bow Incidents. W 1969 roku grał w Boston Rock Symphony, gdzie poznał Jamesa Montgomery’ego, wspaniałego bluesmana grającego na harmonijce. Łączyli rock i muzykę klasyczną, ku uciesze entuzjastycznej publiczności. Potemt koncertował wraz z Wadsworth Mansion, zespołem który grał przed wielkimi gwiazdami; Alice Cooperem i Edgarem Winterem. W 1973 roku Forrest McDonald przeniósł się do Los Angeles i reaktywował zespół Slingshot. występował z Bonnie Bramlett, Kathi McDonald, Doris Troy, Marie Franklin, Silver Platinum and Gold oraz Jimmym Reedem Juniorem. W Los Angeles studiował w Guitar Institute of Technology oraz uczęszczał na warsztaty muzyczne Dicka Grove’a. Te doświadczenia wyostrzyły jego umiejętności. Grał w The Bookends (z klawiszowcem Raymondem Victorem i perkusistą Robem Robertie) koncertując po całej Azji. Przełomowym okazało się, gdy Forrest McDonald dołączył do legendarnej sekcji rytmicznej Muscle Shoals. Nagrał gitarowe solo do utworu Boba Segera „Old Time Rock & Roll”, największego hitu legendarnego barda. Utwór ten wraz z solówkami Forresta znalazł się na trzech platynowych albumach Seegera ( „Stranger in Town”, „Greatest Hits” i „Ultimate Hits”), które sprzedano w ponad 15 milionach egzemplarzy. Popularny teraz wokalista i gitarzysta nagrał kultowy „The Roads of Life” Bobby’ego Womacka, koncertował z gwiazdami, takimi jak Duane Allman, Jeff Beck i Jimmy Page. W 1995 roku założył World Talent Records, własną niezależną wytwórnię płytową, która wydała jego debiutancki album „I Need You”, na którym wystąpili Tony Carey (Rainbow) i Steve Perry (Journey). Dyskografia Forresta McDonalda obejmuje dziesiątki nagrań a „Songs from My Soul” to jego szesnasty autorski album.
