Wokalistka jazzowa i kompozytorka Elena Mîndru prezentuje „Second Time Around”,siódmy album w roli liderki i pierwszy w karierze w całości zbudowany wokół jazowych standardów. To jej autorski, subtelny i uroczy „American Songbook”, który zawiera dziewięć standardów jazzowych zinterpretowanych niezwykle emocjonalnie poprzez współczesne aranżacje, zgrabną improwizację oraz głęboko osobistą perspektywę artystyczną.
Elena Mindru to pochodząca z Rumunii wokalistka jazzowa mieszkająca w Finlandii. Swoją karierę rozpoczęła jako nastolatka: uczyła się śpiewu i muzyki u takich artystów jak Bob Stoloff, Mary King, Darius Brubeck i Jukkis Uotila. W 2012 roku ukończyła nordycki program studiów podyplomowych, a rok później została przyjęta na studia podyplomowe w Akademii Sibeliusa. Prowadzi własny zespół Elena & The Rom Ensemble, z którym zrealizowała dwa albumy („Evening in Romania” oraz „Romanian Christmas Stories”). Wokalistka współpracowała ze słynnymi orkiestrami, takimi jak Euroradio Jazz Orchestra, Transilvania Philharmonic Orchestra, Jyväskylä Big Band i Finnish Air Force Combo. Nagrala znakomity album „Hope” z kwartetem Adama Bałdycha. Elena Mîndru jest doktorantką Akademii Sibeliusa na Uniwersytecie Sztuk Pięknych w Helsinkach, gdzie prowadzi badania artystyczne w dziedzinie wokalistyki jazzowej. Prezentowała prace badawcze na konferencjach w Finlandii, Szkocji i Francji. Jest laureatką konkursu Montreux Jazz Voice Competition, wyróżnionego przez legendarnego producenta i muzyka Quincy’ego Jonesa. Jest autorką swojej muzyki, w tym na kwintety jazzowe, big bandy i orkiestry symfoniczne. Jest współzałożycielką International Jazz Voice Conference i dyrektorem wykonawczym Oulu Music Festival, łączącego kultury i inspirującego publiczność na całym świecie.
Jej najnowszy, precyzyjnie repertuarowo przygotowany oraz znakomicie zaprezentowany album „Second Time Around” chociaż zawiera wyłącznie standardy jazzowe to dał wokalistce możliwość bezpośredniego kontaktu z repertuarem, który ukształtował pokolenia wokalistów jazzowych, a jednocześnie odkrycia nowych wymiarów własnej twórczości. To album o standardach jazzowych, który opowiada o tym, co się dzieje, gdy życie daje nam drugą szansę, by znów kochać, znów zaufać, odbudować się, na nowo odkryć siebie i opowiedzieć znane historie z nowej perspektywy. Jak opowiedzieć tę samą historię tymi samymi słowami, a jednocześnie nadać jej nowe znaczenie? To pytanie stało się punktem wyjścia artystycznej podróży Eleny Mîndru.„Teksty tych piosenek pozostają niezmienne od dziesięcioleci. Zmieniło się jedynie doświadczenie życiowe stojące za głosem śpiewającym – wyjaśnia genezę sesji Elena Mîndru. Nie czuję, że jestem inną osobą niż dwadzieścia lat temu. Ale żyłam. Kochałam, założyłam rodzinę, robiłam międzynarodową karierę, podejmowałam trudne decyzje, doświadczałam sukcesów i rozczarowań, kwestionowałam siebie, nauczyłam się walczyć o własną godność i odkryłam w sobie siłę, o której istnieniu nie wiedziałam. Wszystkie te doświadczenia żyją teraz w tych piosenkach. Wiele z tych utworów porusza tematy miłości, tęsknoty, rozczarowania, nadziei i złożoności relacji międzyludzkich. Pracując nad nimi, zacząłem zastanawiać się nad własnymi doświadczeniami – nad partnerstwem i niezależnością, zaufaniem i szacunkiem, życiem rodzinnym i ambicją, wrażliwością i siłą. Utwory stały się lustrami, odzwierciedlającymi nie tylko to, kim jestem, ale także drogę, która mnie tu doprowadziła”.
Nagrany z pianistą Artturim Rönkä, basistą Oskarim Siirtolą i perkusistą Anssim Tirkkonenem, album powraca do takich znanych standardów jak „After You’ve Gone”, „Mean to Me”, „Three Little Words”, „I Cried For You” i „A Song for You”. Wokalistyka Eleny swobodnie poruszają się między swingiem, latynoskimi groove’ami, nietypowymi metrum, fragmentami spoken word, loopami wokalnymi i współczesnymi barwami harmonicznymi, pozostając jednocześnie mocno zakorzenione w jazzowej tradycji. Album jest szczególnym manifestem artystycznym wokalistki. Jej badania zgłębiają tradycję drugiego refrenu w śpiewie jazzowym – praktykę, w której wokalista powtarza ten sam tekst, przekształcając melodię poprzez wariacje i improwizację. W miarę rozwoju projektu Elena Mîndru zaczęła postrzegać tę koncepcję jako coś więcej niż tylko technikę muzyczną. „Im bardziej zgłębiałam drugi refren, tym bardziej zdawałam sobie sprawę, że odzwierciedla on coś głęboko ludzkiego – wyjaśnia wokalistka. W ciągu naszego życia powracamy do tych samych pytań, relacji, nadziei i rozczarowań, ale nigdy nie wracamy do nich z dokładnie tą samą perspektywą. Drugi refren stał się metaforą odporności, rozwoju i odnowy. W jazzie powtórzenie nigdy nie jest prawdziwym powtórzeniem. Każdy powrót to okazja do odkrycia. Życie działa podobnie. Czasami musimy do czegoś wrócić po raz drugi, zanim naprawdę zrozumiemy jego znaczenie”.
