Chuck Mangione – najbardziej rozpoznawalny trębacz jazzowy, artysta który swą wielką karierę zawdzięcza wspaniałym kompozycjom, od kilku dekad stanowiących kanon nowoczesnej i przebojowej muzyki… popularnej. Któż bowiem nie zna słynnych „ Children of Sanchez”, „ Feel So Good „ lub  – także nagradzanej Grammy  – przeuroczej „Bellavia” ?  Jeśli do tego dodać brawurowe hymny trębacza otwierające igrzyska olimpijskie w Montrealu i w Lake Placid, milionowe nakłady płyt i status mega-gwiazdy estrady jawi się nam postać herosa komercyjnej ery jazzu. Nie ulega wątpliwości, że Mangione przeciągnął w stronę jazzu tę część publiczności, która  dotychczas  nie należała do grona synkopowanych rytmów.

Chuck Mangione zawsze zafascynowany był jazzem. Doskonale muzycznie wykształcony doświadczenie zdobywał akompaniując wielkim jazzmanom (od Dizzie’go Gillespiego i Rona Cartera po Kaia Windinga i Sama Jonesa). Już pierwszy zespół , wspólny pomysł braci Chucka i Gapa Magnione, jednoznacznie definiował fascynacje artysty. Grupa „Jazz Brothers” działała ponad  5 lat zapisując się w pamięci fanów jako doskonały zespół  hard-bopowy. Potem trębac  grał w orkiestrach Woody’ego Hermana, Maynarda Fergusona i u Arta Blakeya. To wtedy wypracował styl wzorowany na grze Milesa Davisa i Clifforda Browna i podjął próby realizacji własnych nagrań. Nieoczekiwanie dla samego trębacza- albumy  cieszyły się sporym uznaniem a pojedyncze utwory stawały się autentycznymi przebojami. Takie pojmowanie jazzu zaciąży na całej muzyce Chucka Mangione przez kolejne dekady. Ogromną popularność zyskał  pod koniec lat siedemdziesiątych. Skomponowane przez niego „Chase the Clouds Away” zostało użyte jako hymn Igrzysk Olimpijskch w 1976 w Montrealu, a „Give It All You Got” było motywem przewodnim Zimowych Igrzysk Olimpijskich w roku 1980 w Lake Placid. W 1978 roku artysta nagrał ścieżkę dźwiękową do filmu “Children of Sanchez” Halla Bartletta ( z Anthonym’ Quinnem w tytułowej roli). Nagranie to przyniosło muzykowi Grammy Award a poszczególne kompozycje stały się wielkimi przebojami oraz muzycznym znakiem rozpoznawczym Chucka Mangione.

Przez lata Chuck Mangione budował swą popularność i uznanie dzięki przynoszącym sukcesy nagraniom oraz realizując płyty znajdujące akceptację u szerokiej rzeszy słuchaczy. Swą popularność  osiągnął w dużej mierze oferując muzykę melodyjną i nieskomplikowaną, niekiedy przyprawioną atrakcyjnymi, czy wręcz przebojowymi, akcentami latynoskimi. Z drugiej strony jego kompozycje akceptowane są także przez wybitnych jazzmanów, którzy chętnie włączają je do swego repertuaru. Nie ulega wątpliwości, że Mangione przeciągnął w stronę jazzu tę część publiczności, która  dotychczas  nie należała do grona  entuzjastów synkopowanych rytmów.

 

Dionizy Piątkowski