Nominowany do nagrody Grammy pianista i kompozytor Donald Vega przedstawia swój nowy, autorski album „Play It Forward”, którym prezentuje latynoski sekstet jazzowy ( z perkusistką Carly Maldonado, basistą Raulem Reyesem, perkusistą Pete’em Van Nostrandem, trębaczem Brandonem Lee i saksofonistą Davidem DeJesusem). Pochodzący z Nikaragui pianista brał wcześniej udział w sesjach oraz koncertach takich gwiazd, jak Billy Higgins, Francisco Aguabella, Justo Almario, Milt Jackson, Bennie Wallace, Diana Krall, Lewis Nash, Al McKibbon czy Alex Acuña. Od kilku sezonów Donald Vega jest jednym z pianistów ( obok Mulgrew Millera) w trio Rona Cartera. Z sespolem legendarnego pianisty był gościem galowej Ery Jazzu w 2017 roku.
Donald Vega rozpoczął naukę gry na fortepianie klasycznym w rodzinnej Nikaragui, gdzie dorastał w czasach wojny domowej i przemocy politycznej. Jego matka najpierw wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych: Donald Vega dołączył do niej w 1989 roku, przybywając do Los Angeles w wieku 15 lat jako nielegalny imigrant, a później otrzymując azyl polityczny. Muzyka dała młodemu muzykowi sposób na komunikację, zanim jeszcze zaczął mówić po angielsku. Matka zapisało go na muzyczne sanktuarium w Colburn School of Performing Arts, a nauczycielka Crenshaw High School pomogła mu wziąć udział w lokalnych konkursach talentów, gdzie podziwiali go muzycy jazzu :Billy Higgins, Francisco Aguabella i Al McKibbon. Kiedy ustawa imigracyjna zagroziła możliwości pozostania w Stanach Zjednoczonych, członkowie społeczności jazzowej napisali listy w imieniu młodego muzyka wspoeraj ące jego aplikacje (wśród nich był Quincy Jones, a prawnicy prowadzili jego sprawą pro bono). Uwagę na zdolnego pianistę zwrócił słynny Henry Mancini oraz krytyk jazzowy Leonard Feather, którzy nagrodzili młodego, latynoskiego pianistę głównym trofeum prestiżowego konkursu Los Angeles Spotlight Awards. Wyróżnienie to pozwoliło Donaldowi Vega na podjęciu studiów w słynnej nowojorskiej The Julliard School, gdzie zgłębiał tajniki jazzowej pianistyki pod kierunkiem pianisty Kenny’ego Barrona. Swój pierwszy album „Tomorrows” wydał w 2008 roku i zebrał niezwykle entuzjastyczne recenzje oraz laury Downbeat Jazz Soloist Award oraz Great American Jazz Piano Competition w 2010 roku. Jego kolejne autorskie albymy „ With Respect To Monthy” oraz „ Spiritual Nature ” potwierdzały zachwyt krytyków oraz zauroczenie słuchaczy. Sesje te budowały mocna pozycję artysty: album „Tomorrows” przedstawił pianistę o lirycznym zacięciu, mocnym centrum rytmicznym i głębokiej, kreatywnej relacji z perkusistą Lewisem Nashem, na płycie „Spiritual Nature” Dpnald Vega poszerzył swoją paletę barw grę basisty Christiana McBride’a, perkusisty Lewisa Nasha i szerszą obsadę zespołu, w którym elementy jazzu, muzyki latynoamerykańskiej i klasycznej przewijały się płynnie i niezwykle kreatywnie. W 2015 roku Donald Vega nagra album „With Respect to Monty”, którym oddał hołd pianiście Monty’emu Alexanderowi. Płyta „As I Travel” z 2023 roku, z udziałem Johna Patitucci’ego, Lewisa Nasha i Luisito Quintero, przedstawiała drogę Vegi, jaką w swej artystycznej metamorfozie przebył z Nikaragui do Los Angeles i Nowego.
Najnowszy album „Play It Forward” – skomponowany i zaaranżowany w całości przez Donalda Vegę – powstał na zamówienie Chamber Music America New Jazz Works. Sesja celebruje muzykę, w której muzycy dzielą się historiami, tradycjami i życiową mądrością. Donald Vega skomponował tę muzykę w podziękowaniu dla wszystkich, którzy ukształtowali jego życie. „Siła ta wykracza poza rozwój muzyczny – mówi Donald Vega. Dała mi to poczucie wspólnoty, przynależności i mądrość, tak bardzo potrzebną w młodości”. Najnowszy album „Play It Forward” odchodzi nieznacznie od tej osobistej ścieżki i kieruje się ku ludziom, którzy pomogli mu odnaleźć równowagę. Donald Vega pisze, koncentrując się na melodii; chce, aby słuchacze nucili i śpiewali jego utwory, a jego celem jest muzyka, którą mogą cieszyć się pokolenia. Wokół tych melodii buduje swoją muzykę, wykorzystując rytmy afro-kubańskie, figury montuno, perkusję inspirowaną batá, harmonię jazzową i formę klasyczną.
