W grudniu 2010 roku zaprezentowałem w ramach koncertu świątecznego Ery Jazzu formację, której przewodziła wybitna pianistka i kompozytorka Carla Bley, basista Steve Swallow oraz formacja The Partyka Brass Quintet (dwie trąbki, waltornia, puzon i tuba). To była premiera albumu „Carla’s Carols” z tradycyjnymi kolędami i “świąteczne” kompozycje Carli Bley. Tradycyjne i nowe, okazjonalne kompozycje poddane zostały ciekawej aranżacji. Carla Bley słynie z pisania niezwykle zręcznych aranżacji dla sekcji blaszanych, co znakomicie wykorzystał niemiecki kwintet tubisty Eda Partyki: precyzja zgrania muzyków kwintetu była imponująca. Zwróciłem wtedy uwagę na puzonistę i lidera Eda Partykę, którego karierę śledzę od wielu lat.
Ed Partyka jest puzonistą basowym/tubistą, kompozytorem/aranżerem i dyrygentem. Pochodzi z Chicago w stanie Illinois, a w 1990 roku uzyskał tytuł licencjata na Northern Illinois University, potem ukończył studia w zakresie gry na puzonie jazzowym w Konserwatorium Muzycznym w Kolonii, gdzie był również członkiem GEMA. Jazz Composers Workshop, prowadzonych przez Boba Brookmeyera. W 2000 roku otrzymał nagrodę ASCAP Commission Honouring the Centenary of Louis Armstrong, został laureatemNDR Musikpreis, (Hamburg), Jazz Composers Alliance Julius Hemphill Composition Awards (Boston) oraz HR Emerging Composers Competition (Frankfurt). Koncertował i nagrywał z Bobem Brookmeyerem, New Art Orchestra, Vienna Art Orchestra, Carlą Bley, WDR Big Band, NDR Big Band, Mnozil Brass, Gansch & Roses i Roman Schwaller Nonet. Od lat jest także dyrygentem Ed Partyka Jazz Orchestra oraz dyrektorem muzycznym Jazz Orchestra Regensburg i współliderem Flip Philipp & Ed Partyka Dectet. W latach 2000–2007 był dyrektorem muzycznym Concert Jazz Orchestra Vienna, a w latach 1999–2006, Sunday Night Orchestra. Jako solista, aranżer i dyrygent występował z takimi zespołami jak HR Big Band, NDR Big Band, RIAS Big Band, RTV Big Band Slovenia, Summit Jazz Orchestra, Cleveland Jazz Orchestra, Lucerne Jazz Orchestra, West Australian Youth Jazz Orchestra, Generations Festival Big Band, Zürich Jazz Orchestra, Jazzgroove Mothership Orchestra, Klüvers Big Band, Jazz Orchestra of the Concertgebouw, Sandvika Storband, Milan Svoboda´s Prague Big Band, Oslo Workshop Big Band oraz Niemiecka Narodowa Młodzieżowa Orkiestra Jazzowa „BuJazzO”. W czasie swojej kariery z HR Big Band aranżował muzykę i prowadził projekty z jazzmanami (Theo Bleckmann, Fay Claassen i Deną Derose), wokalistką fado Aną Mourą, zespołem jazzu elektronicznego NuBox, brazylijską wokalistką Fabianą Cozzą, artystą rockowo-bluesowym Chuckiem Leavellem i zespołem popowym Sunrise Avenue.
Dyskografia artysty obejmuje ponad 6o albumów; najnowszy autorski „ Arrangements and Compositions for Jazz Orchestra” jest dla Eda Partyki szczególnym wydawnictwem. Kompozytor i aranżer dedykuje sesję i składa hołd swemu najważniejszemu mentorowi, Bobowi Brookmeyerowi. Ed Partyka spotkał Boba Brookmeyera w 1991 roku i odtąd wybitny amerykański lider stal się jego największym mistrzem: Ed Partyka studiował i pracował ze swoim mentorem aż do jego śmierci w 2011 roku. To wtedy zrodziła się koncepcja, która towarzyszy muzyce Eda Partyki od lat: idea „znajdowania swoich ludzi”. Oznaczało to znalezienie muzyków, dla których chce się pisać i którzy również chcą grać jego muzykę. Cztery kompozycje i aranżacje ( dwie autorskie Eda Partyki „Do As I Say/Not As I Do” oraz „G.G’s Last Dance”) powiązane zostały nowoczesnym orkiestrowym brzmieniem z standardami jazzu („Klacktoveedsedstene” Charliego Parkera i „Dienda” Kenny’ego Kirklanda) zawierając szeroki wachlarz rozbudowanych pasaży zespołowych: od klasycznych skojarzeń z muzyką kameralną po dramatyczne kulminacje orkiestrowe, w których każdy muzyk orkiestry odgrywa ważną rolę w budowanie brzmienie i samej muzyki.
