Ogromną bazą dla archiwalnych, często publikowanych po raz pierwszy, nagrań są albumy, które wydaje amerykańska oficyna Elemental Records. Za każdym edytorsko i dźwiękowo perfekcyjnie wydanym albumem (zarówno w wersji CD jak i nostalgicznego LP) kryje się ogromna praca Zeva Feldmana – w branży określanego jako „jazzowego detektywa”. Swoim nazwiskiem gwarantuje najwyższej jakości nagrania, które wydaje w kolekcjonerskich oficynach Resonance Records, Elemental Records oraz Time Traveler Recordings – specjalizujących się w niewydanych dotąd nagraniach oraz reedycjach dawno wycofanych tytułów. „The Jazz Detective” jest strażnikiem pamięci i archiwistą nagrań najwybitniejszych jazzu, bluesa i klasyki rocka wskrzeszając poszukiwane arcydzieła w ultranowoczesnych, cyfrowych edycjach. Zev Feldman – okrzyknięty przez The New Yorker „Indianą Jonesem jazzu” – zyskał międzynarodową sławę dzięki pracy nad oszałamiającą liczbą historycznych wydawnictw dla Resonance Records i Elemental Music, a także innych wytwórni, w których w których archiwach skrywają się niepublikowane dotąd nagrania takich gwiazd jak Bill Evans, Sun Ra, Wes Montgomery, Thad Jones i Mel Lewis, Chet Baker, Art Tatum, Charles Lloyd i wielu, wielu innych. Tym razem Zev Feldman w katalogu Elemental umieścił nieznane, koncertowe nagrania awangardowego pianisty Cecila Tylora („The Complete 1969 Salle Pleyel Concerts”), trio Billa Evansa („At The BBC Studio 1965”), bluesmana Freddie’go Kinga („Nancy Pulsation Concert 1975”) oraz legendarny koncert francuskiego pianisty Michela Petruccianiego w kalifornijskim Kuumba Jazz Center w 1987 roku. „Michel Petrucciani – Kuumbwa” to niezwykłe, nigdy wcześniej niepublikowane nagranie zarejestrowane na żywo w Kuumbwa Jazz Center w Santa Cruz w Kalifornii, 11 maja 1987 roku. To zapierające dech w piersiach wykonanie dokumentuje jedyną znaną trasę koncertową krótkotrwałego tria w składzie Michel Petrucciani (fortepian), Dave Holland (kontrabas) i Eliot Zigmund (perkusja). To także dokument gracji i artyzmu trzech gigantów jazzu w szczytowej formie twórczej.
Pianista Michel Petrucciani (28.12.1962-6.01.1999) to artysta o klasycznym wykształceniu, który swe pierwsze koncerty prezentował mając niespełna 13 lat. Dwa lata później grał już z Kenny’m Clarke’m i Clark’em Terry’m, potem przeniósł się do Paryża, gdzie nagrał swój pierwszy, autorski album „Michel Petrucciani Trio”; niebawem rozpoczął także współpracę z legendarnym saksofonistą Lee Konitzem. W 1982 roku przeniósł się do Kalifornii, gdzie przystąpił do nowego kwartetu Charlesa Lloyda. Jednak dopiero występ solowy w Carnegie Hall w ramach Kool Jazz Festival’82 przyniósł mu uznanie krytyki i poklask publiczności. Doskonale odnajdywał się w jazzie tworzonym wspólnie z Johnem Abercrombiem, Gary’m Peacockem, Stephanem Grappellim, Jack’em DeJohnettem. Na początku lat 80-tych (gdy podpisał kontrakt z prestiżową dla jazzu wytwórnią Blue Note Records) kariera francuskiego pianisty nabrała światowego rozmachu. Perfekcyjnie swą stylistyką wpasował się w modern-jazz Wayne Shortera, Jima Halla. Album „Michel Plays Petrucciani” okazał się najlepszą wizytówka pianisty oraz – co warte podkreślenia – wrażliwego kompozytora.Inną jego ważną płytą jest solowy album „Promenade With Duke” lasujący Petruccianiego jako elokwentnego wirtuoza, bawiącego się klasycznymi kompozycjami Duke’a Ellingtona. Jego obszerna dyskografia obejmuje tak znakomite albumy, jak “Michel Petrucciani Trio” ,”Toot Sweet” z Lee Konitzem, “Montreux’82“ z Charlesem Lloydem, “Estate”, “Oracles’s Destiny”, “100 Hearts”, “A Night In Copenhagen” z Ch. Lloydem, “Note’n Notes”, “Live At The Village Vanguard’85”, ”Pianism”, kultowy dzisiaj “Power Of Three” z Waynem Shorterem i Jimem Hallem, „Cold Blues”, „Michel Plays Petrucciani”, „Music”, „Playground”,” Michel Petrucciani Live’91”, ”From The Soul”- z Joe Lovano, „Promenade With Duke”, ”Marvellous”, „Conference De Presse”, „Au Theatre Des Champ-Elysees: Paris Concert’94”, „Flamingo” z Stephanem Grappellim, oraz kompilację „Michel Petrucciani:The Blue Note Years”. Odrestaurowane z oryginalnych taśm analogowych i zmasterowane przez Matthew Lutthansa w The Mastering Lab wydano teraz jako „Michel Petrucciani – Kuumbwa”. To luksusowe wydanie jest prezentowane jako 180-gramowy, rozkładany zestaw 2LP z 16-stronicową książeczką zawierającą rzadkie zdjęcia autorstwa Christiana Rose’a, Toma Copiego i Deborah Feingold oraz notatki Thierry’ego Pérémartiego, a także ekskluzywne refleksje Alexandre’a Petruccianiego, Eliota Zigmunda, Enrico Pieranunziego i Tima Jacksona (współzałożyciela centrum Kuumbwa). „Michel Petrucciani – Kuumbwa” prezentuje przepiękny zestaw wielkich stanadardów jazzu (od „Autumn Leaves” po „My Funny Valentine”), znakomite kompozycje Wayne Shortera, Victora Younga, Milesa Davisa i Chalesa Lloyda, ale także urokliwe kompozycje pianisty, w których Michel Petrucciani jawi się jako twórca o wyrafinowanym zmyśle melodycznym i perfekcyjnej technice. Dla współczesnego jazzu Michel Petrucciani był jednym z najciekawszych pianistów w historii jazzu.Mimo kalectwa i fizycznej ułomność potrafił brawurowo budować nastrój i jazzowy koloryt brzmień.
