Odense Jazz Orchestra łączy siły z amerykańskim saksofonistą Lorenem Stillmanem, tworząc ambitne połączenie amerykańskiego jazzu i nordyckiej kolorystyki orkiestrowej. Album „Odense Jazz Orchestra Meets Loren Stillman” prezentuje nie tylko kunszt saksofonisty, ale także plejadę znakomitych muzyków orkiestry, której odwieczną misją jest nie tylko wykonywanie muzyki big-bandowej, ale także jej rozwijanie. Od momentu powstania w 1994 roku zespół zgromadził czołowych duńskich muzyków, współpracował z takimi solistami, jak Stacey Kent, Richard Bona, Ingrid Jensen i Lars Jansson. Sesja „Odense Jazz Orchestra Meets Loren Stillman” zawiera wyłącznie kompozycje Lorena Stillmana, które perfekcyjnie zaaranżował basista Kasper Tagel a Jazzową Orkiestrę Odense stworzyli saksofoniści Loren Stillman, Morten Øberg, Guy Moscoso, Michael Olsen, Hans Mydtskov i Ole Visby, trębacze Rolf Thofte Sørensen, Jakob Holdensen, Hans Christian Heide Erbs oraz uzdolniony polski trębacz Tomasz Dąbrowski, puzoniści Stefan Ringive, Mikkel Vig Aagaard, Anders Ringgaard Andersen, John Kristensen, gitarzysta Morten Nordal, pianista Pojken Flensborg, basista Kasper Tagel i perkusista Chano Olskær.
Loren Stillman i Odense Jazz Orchestra prezentują album ukształtowany przez ciepło, ciekawość i wspólny cel artystyczny. To spotkanie tradycji, ale także spotkanie ludzi, którzy w perfekcyjnej grze oddają szacunek big bandowej tradycji. Loren Stillman wprowadza swoją intymną, finezyjną twórczość w dialog z rozległym, ewoluującym językiem orkiestry. Projekt, opracowany w ścisłej współpracy z aranżerem Kasperem Tagelem i dyrygentem Torbenem Sminge, umieszcza jego charakterystyczny liryczny ton saksofonu w szerszym i bogatym w fakturę pejzażu dźwiękowym, ukształtowanym przez charakterystyczne nordyckie brzmienie orkiestry. Loren Stillman, którego nagrania obejmują współpracę z Paulem Motianem, Charliem Hadenem, Carlą Bley i Johnem Abercrombie, był chwalony przez „The New York Times”, „DownBeat”, „JazzTimes” i NPR za równowagę między złożonością a klarownością. Jego kompozycje, często zwarte i narracyjne, nabierają w tym kontekście nowego życia: znane formaty stają się szerszymi pejzażami a drobne detale są uwydatniane dzięki pomysłowym fakturom i interakcji zespołowej.
Sednem orkiestrowego nagrania jest idea dialogu między strukturą a improwizacją, brzmieniem indywidualnym a zbiorowym, amerykańskim dziedzictwem jazzowym a nordyckim brzmieniem. „Chociaż pochodzimy z bardzo różnych środowisk i części świata, mamy ze sobą tak wiele wspólnego – wyjaśnia lider zespołu Hans Christian Heide Erbs: To leży w samej naturze muzyki i bycia muzykiem”. Każdy z sześciu utworów otwiera inne drzwi do muzycznego świata Stillmana. „A Tree Falls” to refleksyjna ballada, „Waterworks”, inspirowany szlakiem turystycznym porośniętym dzikimi kwiatami w w Montanie, rozwija się w łagodnym ruchu, „Buffalo” to blues dla wielkiego, wędrownego olbrzyma Ameryki, „Like A Magic Kiss” zmienia wdzięczną melodię w coś cichego, czarującego, „Fowlkes” to hołd zmarłemu puzoniście Curtisowi Fowlkesowi, a na finał wirujący „Dervish” naznaczony nutami kultury perskiej i inspirowanym sufickim ruchem okrężnym.
