Austriacki saksofonista Gerald Selig jest współtwórcą wielu zespołów a szczególnym zachwytem cieszą się jego autorskie projekty. Jest profesjonalnym saksofonistą, liderem własnego zespołu a jako menedżer posiada wieloletnie doświadczenie organizacyjne i talent do przygotowywania niepowtarzalnych sesji. Dostosowuje swoją wszechstronną grę na saksofonie do każdej okazji: od jazzu po lounge, od klasyki po muzykę popularną. Występował na wielu prestiżowych estradach oraz ma w dorobku ważne produkcje teatralne i musicalowe. Gerald Selig studiował saksofon jazzowy (z Wilhelmem Quartą) oraz pedagogikę instrumentalną, pobierał naukę u Wolfganga Puschniga, Jima Odgrena, Ronnie’go Cubera, Karla Heinza Miklina, Gottfrieda Stoegera oraz Richa Perry’ego. Nabytą wiedzę i doświadczenie eksponował w popularnych w Austrii zespołach Adam Project, Waldeck, That’s Jazz Quartet, Duo Selig-Mayerhofer Groove Café, Melk Summer Festival Band oraz Mike Mossissian Latin Project. Koncertował z takimi muzykami, jak Nimsofyan, Alp Bora Quartet, Thomas Gansch, AndyLee Lang, Wolfgang Reisinger, Ben Martin, Gerald Huber-Weiderbauer, Christoph Richter, Joy Malcolm (Moby), Mike Mossissian, Bastian Stein, Özlem Bulut, Kadero Ray (z Linley Marthe), SwingTime Big Band, Wolfgang Puschnig, Concert Jazz Orchestra Vienna, Stella Jones, Salah Ammo, Karl Ritter.
„ Miałem szczęście urodzić się w rodzinie, w której muzyka była wysoko ceniona – wspomina saksofonista. Zbiegiem okoliczności wybrałem klarnet, który utorował mi drogę do gry na saksofonie. Po pięcioletniej przygodzie ze światem technologii (Wyższa Szkoła Techniczna) postanowiłem rozpocząć karierę muzyczną, aby podążać tą ścieżką. Podczas studiów jazzowych na saksofonie w Wiedniu poznałem wielu fantastycznych muzyków, z którymi gram do dziś”.
Teraz do ciekawego pomysłu pozyskał znakomitego pianistę Andreasa Mayerhofera, specjalizującego się w grze na historycznym „vintage vibe piano”. Trio tworzy także perkusista Gerald Endstrasser. Sesja „Piacere” jest ze wszech miar szczególna: słowo „piacere” oznacza „według własnego gustu”, co prowokuje nie tylko do jazzowego formatu oraz improwizacji, ale jest także określeniem dla stylu gry, który, nawet w muzyce klasycznej, daje muzykom wolną rękę w interpretacji. Szczęśliwie w tym projekcie, muzycy wywodzą się ze świata jazzu, stąd tak oczywiste podejście do kompozycji pod względem brzmienia, improwizacji i formy. Interesujący repertuar tworzą kompozycje pochodzące z różnych gatunków i epok, ale już ich interpretacje odbywa się jako „piacere” czyli według własnego gustu. Obok autorskich kompozycji w specjalnych aranżacjach słyszymy także muzykę Henry’ego Purcella, Egberto Gismonti’ego i Hildegardy z Bingen.
