Kenny Barron – legendarny pianista jazzu, laureat nagrody NEA oraz kilkunastokrotnie nominowany do Grammy Award zrealizował album „Songbook”. Sesja stanowi spełnienie marzeń 82-letniego mistrza fortepianu, prezentując kilkanaście jego kompozycji, wzbogaconych tekstami Janice Jarrett i zinterpretowanych przez niezwykły zespół uznanych i wschodzących wokalistów. Na płycie pojawiają się niekwestionowane gwiazdy jazzu (Cécile McLorin Salvant, Kurt Elling, Ann Hampton Callaway, Catherine Russell i Jean Baylor) oraz trzy wyjątkowe, wschodzące gwiazdy: Kavita Shah, Ekep Nkwelle i Tyreek McDole.
Legendarny pianista i kompozytor Kenny Barron to wybitna postać w świecie jazzu, nobliwy weteran jazzu z kilkunastoma nominacjami do nagrody Grammy i bohater American Jazz Hall of Fame. Na profesjonalnej scenie pojawił się jako nastolatek zdobywając szlify w zespołach rhythm and bluesowych. Na przełomie lat 50–tych i 60–tych odkrył jazz i grał z Philly’m Joe Jonesem i Yusefem Lateefem. Po przyjeździe do Nowego Jorku występował z Jamesem Moody’m, Lee Morganem i swoim bratem, saksofonistą Billem Barronem. Aż do 1966 roku współpracował z Dizzy’m Gillespiem a pod koniec lat 60–tych związał się ze Stanley’em Turrentinem, by po dwóch latach występów w zespole Freddie’go Hubbarda, na dłuższy czas zadomowić się w zespołach Yusefa Lateefa. Już wtedy był uznanym kompozytorem oraz nauczycielem jazzu spełniając się jako pianista w zespołach Rona Cartera. W latach 80–tych nadal komponował, uczył i występował, także jako współlider grupy Sphere (wraz z Charliem Rousem, Busterem Williamsem i Benny’m Riley’em). Sporo nagrywał z Frankiem Wessem, na dłuższy czas związał się ze Stanem Getzem, z którym nagrał wiele interesujących albumów. Sprawdził się również jako wybitny akompaniator wokalistów, takich gwiazd, jak Judy Niemack, Sathima Bea Benjamin czy Teresa Brewer. Jego ogromna dyskografia obejmuje wiele wybitnych albumów, z których najciekawsze to m.in. “Charlie Parker Memorial Concert” z Dizzy’m Gillespiem, “New Time Shuffle” ze Stanley’em Turrentinem, “High Blues Pressure” z Freddie Hubbardem, “The Gentle Giant” z Yusefem Lateefem, słynne “Piccolo” z Ronem Carterem, “Golden Lotus”, “At The Piano”, “Four In One” z kwartetem Sphere, “New York Attitute” “Invitation”, “People Time” ze Stanem Getzem, “The Only One”, “Other Places”, “Wanton Spirit”, “Swap Sally” z Mino Cinelu, duety z Reginą Carter („Feefall”), Charliem Hadenem (“Night and the City”) i Dave’m Hollandem ( “The Art Of Conversation”). Jego dwa, wydane przez Impulse! Records albumy („The Art of Conversation” i „Book of Intuition”) to doskonale brzmiący duet z Dave’m Hollandem oraz znakomite trio z perkusistą Jonathanem Blak’em i basistą Kiyoshim Kitagawą. W 2004 roku wydał album „Images”, potem nagrał „Concentric Circles” – kontynuacja pomysłów sprzed lat oraz „Beyond This Place“.
Wraz ze swoim wieloletnim trio, w którego skład wchodzą Kiyoshi Kitagawa na basie i Johnathan Blake na perkusji, Kenny Barron prezentuje teraz kolekcję „Songbook”, która płynnie łączy w sobie wyrafinowanie tekstów, głębię harmoniczną i rytmiczną witalność. Zapytany, dlaczego zdecydował się na ten nowy kierunek w tym momencie swojej niesamowitej kariery, 82-letni pianista odpowiedział: „Bo się starzeję. To coś, co zawsze chciałem zrobić. Ten projekt krążył mi po głowie od ponad trzech dekad. Postanowiłem więc, że to będzie idealny moment”. Co ciekawe, „Songbook” to pierwszy album K. Barrona, na którym w pełni wykorzystano wokal. Projekt ukazuje nieprzemijający rezonans jego dorobku kompozytorskiego, a każda piosenka – dzięki sugestywnym tekstom Janice Jarrett i niepowtarzalnym interpretacjom każdego wokalisty – odsłania nowe oblicze. Cécile McLorin Salvant wnosi swój artystyczny potencjał do trzech utworów: napędzanego sambą „Thoughts and Dreams”, skocznego, afro-kubańskiego „Sunshower” oraz marzycielskiego „Song for Abdullah”. Kurt Elling wnosi swój charakterystyczny baryton do krwistej ballady „In The Slow Lane” (skomponowanej do niewydanego jeszcze filmu „Another Harvest Moon”), a Catherine Russell śpiewa śmiały „Minor Blues Redux” – jedyny utwór na albumie, w którym nie ma tekstu Jarrett (Russell napisała własny, impresyjny tekst). Ann Hampton Callaway powraca do współpracy z pianistą (po albumie „The Traveler” z 2007 roku), a jej kojący i dumny wokal kołysze tekst Jarrett w tańczącym „Cook’s Bay” – zachwycającym utworze, który Kenny Barron napisał z okazji 40 rocznicy ślubu z żoną Joanne. Jean Baylor przykuwa uwagę swoim gospelowym brzmieniem w utworze „Beyond This Place” i jazzową bossa novą „Until Then”. Album „Songbook” prezentuje również trzy wschodzące gwiazdy: mieszkająca w Nowym Jorku Kavita Shah, biegle posługująca się muzyką brazylijską, zachodnioafrykańską i indyjską, zachwyca w utworze Barrona „Lullabye”., urodzony w Waszyngtonie Ekep Nkwelle upiększa melancholijny utwór „Illusion” i „Sonia Braga”- poemat symfoniczny oddający hołd legendarnej brazylijskiej aktorce, a urodzony na Florydzie Tyreek McDole podkreśla jasną, bezsłowną melodię o trynidadzkim zabarwieniu w utworze „Calypso” i trzymającym w napięciu utworze „Marie Laveau” – nazwanym na cześć słynnej kapłanki voodoo z Nowego Orleanu. Na wszystkim unosi się moc muzyki i kompozycji Kenny’ego Barrona, którego prestiżowy magazyn Jazz Weekly nazwał „najbardziej lirycznym pianistą naszych czasów”.
