Al Jarreau jest laureatem kilku  Grammy Awards i bodaj najpopularniejszym jazzowym wokalistą ostatnich dekad. Poczucie  rytmu, swing  i  funky  oraz  estradowa zabawa jest  dla wokalisty czymś naturalnym…choć  z wykształcenia jest doktorem psychologii.

My Old Friend: Celebrating George Duke” –  to wspaniały, nowy album amerykańskiego wokalisty Al Jarreau. Zrealizowany jako muzyczny hołd (dla zmarłego multinistrumentalisty George’a Duke”a) zawiera imponujący zestaw przebojowych standardów zrealizowanych wraz z plejadą gwiazd : Marcus Miller, Stanley Clarke, Gerald Albright, Patrice Rushen, John Beasley, Paul Jackson, Boney James,  śpiewające  Dianne Reeves, Kelly Price i Lalah Hathaway oraz Dr. John i  Jeffrey Osborne.

Al Jarreau (12.03.1940) jest laureatem kilku  Grammy Awards i bodaj najpopularniejszym jazzowym wokalistą ostatnich. Jego   album ” Tenderness “, nagrany z udziałem  takich  gwiazd  jak  David  Sanborn, Marcus  Miller i …Kathleen  Battle stał się bestsellerem jazzu i muzyki popularnej. Poczucie  rytmu, swing  i  funky  oraz zabawa jest  dla wokalisty czymś tak naturalnym, jak  ekwilibrystyka  głosem. Jego wersje “Summertime”,  “Spain”  oraz   “See, See Rider” umiejscawiają  jego wokalistykę i kunszt estradowy  na samym szczycie.

Al Jarreau śpiewać zaczął jeszcze jako dziecko, wiele lat jednak musiało upłynąć, zanim śpiewanie stało się jego zawodem. Pierwsze jego poważne zajęcia przez większą część lat 60-tych  nie były związane z muzyką ( z wykształcenia jest doktorem psychologi), śpiewał jednak okazjonalnie w tym samym czasie w małych klubach Zachodniego Wybrzeża, a kolejne odnoszone sukcesy zadecydowały o zmianie planów.   W połowie lat 70-tych zaczął być postacią znaną w USA, wkrótce też dzięki płytom i trasie po Europie, znacznie poszerzył swą publiczność. Jarreau reprezentuje bardzo wyszukany rodzaj asemantycznej wokalizy zwanej „scatem”. W jego śpiewie można doszukać się wielu wpływów, część z nich jest wyraźnym nawiązaniem do stylistyki Jona Hendricksa. Szeroki wachlarz wpływów sprawia, że z jednej strony trudno jest zaszeregować Jarreau do konkretnego gatunku muzyki (np.jazzu), z drugiej zaś – przysparza mu także wielbicieli muzyki popularnej.  Al Jarreau odnosi większe sukcesy komercyjne od innych jazzowych wokalistów, zaś od lat 70. i 80. cieszy się akceptacją ze strony młodzieży optującej za koncepcją fusion we wszelkich odmianach popu..  “Śpiewanie   jest   dla   mnie   czymś   naturalnym  –  mówi  Al  Jarreau,  chociaż   początkowo  interesowałem  się  bardziej  moją  karierą  naukową. Nie  sądziłem  ,że właśnie jazz stanie się moją  receptą na życie”.

Dionizy Piątkowski