Płyta wydana w 1957 roku przez wytwórnię Muza zawierała nagrania zarejestrowane podczas pierwszego Festiwalu Jazzowego w Sopocie (6-12 sierpnia 1956 roku). Zawiera nagrania dwóch formacji: Sekstetu Komedy (z 8 sierpnia 1956 roku) oraz Zespołu Jazzowego Andrzeja Kurylewicza (z 6 sierpnia 1956 roku). Sekstet Komedy (Krzysztof Komeda Trzciński – fortepian, Jerzy Milian – wibrafon, Stanisław Pludra – saksofon altowy, Jan Ptaszyn Wróblewski – klarnet i saksofon barytonowy, Józef Stolarz – kontrabas i Jan Zylber – perkusja) był rewelacją i sensacją festiwalu. Najprawdopodobniej niewątpliwy wpływ na zachwyt nad nowym, innym jazzem miała sytuacja społeczno-polityczna, którą wniósł rok 1956. Atmosfera odwilży kulturalnej nie ominęła również polskiego środowiska jazzowego, które w zmianach tych upatrywało większej tolerancji dla nowocześniejszej i swobodniejszej muzyki. Sukces muzyki Komedy był więc personifikacją tych przemian i stanowił doskonały przykład aktualności muzyki oraz zmian zachodzących w mentalności młodych Polaków. Jednak, co oczywiste, sukces Komedy nie był powszechny. Jego muzykę aprobowała przecież głównie elita młodzieży, studenci, młodzi artyści, muzycy, intelektualiści. Nie było w tamtych czasach aż tak szerokiego audytorium jazzowego, by publiczność elitarna mogła się w nie wtopić. Stąd też chłodny modern jazz Sekstetu Komedy był także wyzwaniem rzuconym zwolennikom łatwego, wesołego oraz bezproblemowego dixielandu i tanecznego swingu, a komedystów stawiał w opozycji, jako jazzowych egzystencjalistów.
