Dwaj wirtuozi i znakomici improwizatorzy, skrzypek Marcin Hałat oraz kontrabasista Maciej Garbowski, proponują niezwykle impresyjne spotkanie rozgrywające się w formacie artystycznego dialogu. To jest jakiś kreatywny, improwizowany nastrojem, brzmieniem i emocją dialog w charakterystycznej, bliskiej jazzowemu „call & response”, ale jest w nim wiele autentycznych, indywidualnych nastrojów, pomysłów i koncepcji, by muzyka niosła się melodyką improwizowanego jazzu.
„ Nasze spotkania inspirowane są nie tylko jazzem, ale także doświadczeniami z muzyką współczesną i klasyczną – wyjaśnia genezę sesji Maciej Garbowski. Czerpiemy z otwartości, którą odkryliśmy we wcześniejszych nagraniach pod szyldem „Sowy”, gdzie Marcin, Krzysztof Gradziuk na perkusji i ja tworzyliśmy muzyczne pejzaże pełne subtelności, ciszy i przestrzeni. Te chwile przyniosły nam bezcenne doświadczenia i nauczyły nas traktować każdy dźwięk z uwagą i pełną świadomością. W „Dialogach” eksplorujemy podobne terytoria – ciszę, oddech, refleksję – w intymnej atmosferze duetu. Wierzę, że udało nam się uchwycić istotę muzycznego dialogu. Każde spotkanie ze skrzypcami Marcina jest jak rozmowa z przyjacielem, którego rozumie się bez słów, gdzie każda fraza i każdy dźwięk niosą ze sobą znaczenie i wnoszą coś wyjątkowego”.
To 27 miniatur, które łączą się nastrojem elokwentnej suity, rozbitej li tylko koniecznością zawarcia koncepcji na dwóch albumach. Ten zabieg formalny w niczym nie burzy koncepcji duetu, w której podporządkowano przecież najważniejszy atrybut jazzu czyli ekspresyjną improwizację przyporządkowaną zarysowanej kompozycji. „Kiedy myślę o tym albumie, cofam się myślami o prawie trzy dekady, do czasów, gdy stawialiśmy z Marcinem pierwsze kroki w jazzie – wspomina Maciej Garbowski. Była to połowa lat 90-tych, okres licealnych eksperymentów, wczesnych improwizacji i długich wieczorów wypełnionych muzycznymi eksploracjami. Pamiętam, ile radości sprawiało nam odkrywanie nowych brzmień, emocji i nieograniczonych możliwości, jakie oferował jazz. To był początek podróży, która później stała się naszą pasją i sposobem na życie. Z biegiem lat nasze drogi krzyżowały się i rozchodziły, by ostatecznie doprowadzić nas z powrotem do wspólnego grania. „The Dialogues” to album, który dojrzewał w nas od dawna. To projekt, w którym staraliśmy się uchwycić nasze wieloletnie doświadczenie, artystyczną bliskość i gotowość do dialogu – rozmowy bez słów, poruszającej się między improwizacją a ciszą. Nagrywając ten album, szukaliśmy przestrzeni, w której brzmienie skrzypiec i kontrabasu mogłoby spotkać się na równych prawach – bez rywalizacji, bez podziałów, ale w rozmowie naznaczonej wzajemnym szacunkiem”.
