Pochodzący z duńskiego Aarhus kwartet Sandløber znakomicie porusza się dozując subtelne brzmienia w stylistyce „nordic jazzu” ze zgrabnymi elementami alternatywnego popu i rocka. Debiutanckim albumem „Kærlig hilsen” tworzy artystyczne, jazzowe pejzaże rozciągnięte nastrojem budującym spokój, melancholię oraz atmosferę, w której „czujesz się jak w domu”. Intymne tony i muzyczne narracje przeplatają się, gdy Sandløber zaprasza w podróż przez wspaniałe pejzaże dźwiękowe i delikatne fragmenty, stworzone w spotkaniu czterech elokwentnych muzyków (Emil Damm Als – bass, Thomas Pilkington– perkusja, Jacob Kaaberbøl – elektryczna gitara, Mira Vistisen Nikolajsen – instrumenty klawiszowe)
Kwartet Sandløber zadebiutował w 2025 roku prezentując, po serii udanych koncertów, płytkę EP „Gensyn” zawierającą ciekawe kompozycje („Gensyn”, „Det bestemmer du”, „Tosomhed”, „Solsorten”) oraz – charakterystyczne dla zespołu – nastroje. Sandløber został zauważony także w Konkursie Jazzowym JazzDanmark w 2025 roku, co dodatkowo uatrakcyjniło pozycję kwartetu na duńskiej scenie jazzowej. Choć Sandløber czerpie inspirację głównie z nordyckiego jazzu, to ich muzyka sięga dalej, włączając elementy brzmieniowe alternatywnego popu i rocka, melodyki ballady i subtelności jazzowej faktury.
Debiutancki album „Kærlig hilsen” staje się przeto ważną wizytówką zespołu, który w stonowanej estetyce przemyca zgrabne, jazzowe nastroje. Staje przy tym autentycznie blisko słuchacza i tworzy niewidzialną więź między tym co artystycznie piękne, a tym co emocjonalnie nieuniknione. Sandløber zgłębia więzi, które tworzymy przez całe życie oraz emocje, doświadczenia i wspomnienia, które nosimy ze sobą. Na płycie „Kærlig hilsen” to uczucie staje się punktem wyjścia dla muzycznego wszechświata, w którym osobiste doświadczenia pozostają otwarte na interpretację, pozwalając słuchaczom odnaleźć własne historie w muzyce. „Kærlig hilsen” jest również efektem poczucia wspólnoty, w której powstał: podczas sesji nagraniowych zespół spędził cztery dni grając razem w tym samym dużym pomieszczeniu. Pomiędzy ujęciami schodzili nad wodę, żeby rzucać kamykami, zbierali się w kuchni i próbowali przekonać się nawzajem, do przygotowanie kolejnego dania. To poczucie wspólnoty znajduje odzwierciedlenie w muzyce, która oscyluje między tym, co intymne, a tym, co wielkie, proste a nawet eksperymentalne. Melodyjne pasaże stopniowo się rozwijają, instrumenty zmieniają role, a muzyka przechodzi między delikatnymi fragmentami a bardziej intensywnymi, dynamicznymi ekspresjami. Instrumentalny charakter muzyki jest kluczowy dla podejścia zespołu: bez słów, które definiowałyby jej znaczenie, melodie i dźwięki.












