Polski trębacz Tomasz Dąbrowski jest nie tylko liderem autorskich formacji, ale często zapraszany jest do projektów innych, wybitnych muzyków. Jego duńsko-polski kwartet Ocean Fanfare przedstawia się albumem „Third Nature”- ostatnią częścią Trylogii Nature.
Sesja czerpie inspirację z książki „The Mushroom at the End of the World” Anny Lowenhaupt Tsing, której idee dotyczące „polifonii czasowej” (współistnienia wielu linii czasowych i możliwości) zainspirowały konspekt myślenia projektowego. Kwartet przekłada to na elastyczne kompozycje, które sprzyjają niejednoznaczności, nakładaniu się i intuicyjnemu podejmowaniu narracji. Zamiast sztywnych form, utwory ewoluują poprzez interakcję, pozwalając różnym warstwom czasowym wyłaniać się organicznie. Muzycznie płyta opiera się na ugruntowanym języku zespołu: zwartej sekcji rytmicznej połączonej z bardzo responsywnym frontem instrumentów dętych. Kwartet prowadzony jest przez trębacza Tomasza Dąbrowskiego i saksofonistę Svena Dama Meinildaoraz sekcję: Richard Andersson– gitara basowa i Peter Bruun – perkusja. Muzyka wkracza głęboko w strukturę otwartej, opartej na improwizacji muzyki, przyjmując swobodniejsze i zmienne podejście do wielowarstwowego i nieliniowego czasu. Trębacz i saksofonista poruszają się między ściśle dopasowanymi frazami a bardziej rozproszonym, fakturalnym graniem, podczas gdy basista i perkusista przechodzą od uziemionego swingu do otwartych, dynamicznych pasaży. Brzmienie kwartetu pozostaje centralne, z subtelnymi dogrywkami w „Circular One” i „Natskygge Ordnen” poszerzającymi paletę barw.
Ocean Fanfare powstał w 2012 roku, początkowo z perkusistą Tyshawnem Soreyem, którego współpraca z zespołem doprowadziła do wydania ich debiutanckiego albumu „Imagine Sound, Imagine Silence” (2014). Kwartet wypracował odrębną tożsamość zbiorową w ramach Trylogii Nature: w „First Nature – Ecological Relations” (2019) skupił się na akustycznym współgraniu, natomiast w „Second Nature – Capitalist Transformation” (2022) włączył procesy algorytmiczne i elektroniczne wzmocnienie do ram kompozycyjnych. W trzeciej odsłonie „Third Nature – Temporal Polyphony” zespół połączył wątki w swojej najbardziej otwartej i płynnej muzyce.












